Phil., Caput

 1    II, 37 |         enim omnis pax cum civibus bello civili utilior videbatur)
 2    II, 47 |          haec enim, quae in civili bello, in maximis rei publicae
 3    II, 59 |            et lubrica. Versatus in bello est; saturavit se sanguine
 4    II, 71 |                     71] [XXIX] Cui bello cum propter timiditatem
 5    II, 113|            malorum omnium non modo bello, sed morte etiam repellendum.~
 6    II, 114|        fecerunt. Tarquinium Brutus bello est persecutus, qui tum
 7    II, 116|         cogitatio, diligentia; res bello gesserat, quamvis rei publicae
 8     V, 25 |        moram et tarditatem adferet bello.~
 9     V, 26 |          casu rei publicae, tum in bello, et maxime civili, quod
10     V, 28 |         non modo reliquissent, sed bello etiam persequerentur, honores
11     V, 31 |         dubitationem belli adfert. Bello autem dubio quod potest
12     V, 33 |            hoc, patres conscripti, bello, bello, inquam, decertandum
13     V, 33 |          patres conscripti, bello, bello, inquam, decertandum est,
14     V, 39 |           in illo taetro miseroque bello, ut omittam patrem, duos
15     V, 53 |       Italicumque, easque legiones bello confecto missas fieri placere;
16    VI, 1  |         dissolute. Mora est adlata bello, non causa sublata. Quam
17    VI, 2  |          fortissimamque obsideret, bello censui persequendum; tumultum
18  VIII, 2  |            sit, tumultus esse sine bello non potest.~
19  VIII, 3  |        hinc intellegi potest, quod bello vacationes valent, tumultu
20  VIII, 3  |      tumultu possit, tumultus sine bello esse non possit.~
21  VIII, 7  | contentione natae sunt. De proximo bello civili non libet dicere;
22  VIII, 31 |    Scaevolam augurem memoria teneo bello Marsico, cum esset summa
23  VIII, 31 |  potestatem; nec eum quisquam illo bello vidit in lecto, senexque
24  VIII, 32 |           enim ita gerimus nos hoc bello consulares, ut aequo animo
25    IX, 7  |         extare, quod fuerit de hoc bello iudicium senatus. Erit enim
26     X, 14 |             in pace iacere quam in bello vigere maluit? Quamquam
27     X, 14 |      omnium; tantum autem aberat a bello, ut, cum cupiditate libertatis
28    XI, 6  |           volitat ut rex, nos alio bello distineri putat; quasi vero
29    XI, 16 |           est iudicatus Dolabella, bello est persequendus. Neque
30    XI, 17 |  gravitatis, minime huius ordinis. Bello Antiochino magno et gravi
31    XI, 17 |        Philippi, quam post Achaico bello, quam Punico tertio, ad
32    XI, 21 |      cumque id bellum geramus, quo bello de dignitate, de libertate,
33    XI, 24 |           a nobis nisi de instanti bello cogitatum putabunt. Quodsi
34    XI, 29 |       cumque senatus P. Dolabellam bello persequendum censuerit,
35    XI, 30 |          quas praeterea paraverit, bello P. Dolabellam terra marique
36    XI, 34 |            belli iudicarit. Quo in bello si fuit error, communis
37    XI, 36 |            an Censorinum ornem, in bello hostem, in pace sectorem?
38   XII, 3  |             Bruti salus. Quodsi in bello dari vicarii solerent, libenter
39   XII, 11 |       possumus, nisi prius volumus bello nos victos confiteri.~
40  XIII, 2  |        remanere potuisset. Proximo bello si aliquid de summa gravitate
41  XIII, 7  |     maximus, optime proximo civili bello de re publica meritus, ad
42  XIII, 15 |          signum aut revocationem a bello audire non possumus; speramus
43  XIII, 35 |      foedissimum hostem iustissimo bello persequi? 'At militibus
44  XIII, 38 |             elegantius.' Atqui hoc bello de elegantia quaeritur! '
45   XIV, 22 |            numquam enim in civilis bello supplicatio decreta est.
46   XIV, 29 |          atque ea, quae legionibus bello confecto tributuros nos
47   XIV, 38 |           solvantur eorum, qui hoc bello pro patria occiderunt, parentibus,