Phil., Caput
1 I, 12| disturbaturum publice ex senatus sententia aedificatam domum? Quis
2 II, 11| ordinis consilio, auctoritate, sententia? Haec tu homo sapiens, non
3 II, 38| 38] Quae sententia si valuisset ac non ei maxime
4 II, 52| de vendita atque addicta sententia movere potuisset, tum illud
5 II, 64| quidem videbatur; mea autem sententia, qui rei publicae sit hostis,
6 II, 89| consulares irent, redirent, in sententia mansi; neque te illo die
7 II, 95| reliquorum hospitum regis sententia facta in gynaecio est, quo
8 III, 14| VI] Quam ob rem omnia mea sententia complectar vobis, ut intellego,
9 III, 25| suis dignissimus; in eadem sententia fuit homo summa integritate
10 IV, 11| Quirites, ut vos in ista sententia, quam prae vobis fertis,
11 V, 1 | sic me perturbasset eius sententia, qui primus rogatus est,
12 V, 23| adhibuissetque consularem, qui sua sententia C. Caesarem hostem iudicaret,
13 V, 30| consules non adessent, ieci sententia mea maximo vestro consensu
14 V, 41| vellet, ex huius ordinis sententia statui placere.' Qui honos,
15 VI, 1 | senatu, quae fuerit cuiusque sententia. Res enim ex Kalendis Ianuariis
16 VI, 3 | 3] Itaque haec sententia, Quirites, sic per triduum
17 VI, 14| praestantissimi senatoris, sententia dissoluta est; huic enim
18 VII, 1 | tamen animus aberrat a sententia suspensus curis maioribus.
19 VII, 23| Laudandi sunt ex huius ordinis sententia Firmani, qui principes pecuniae
20 VIII, 1 | asperitatem te auctore nostra sententia, vicit L. Caesaris, amplissimi
21 VIII, 1 | dempta, oratione fuit quam sententia lenior. Quamquam is quidem,
22 VIII, 1 | Quamquam is quidem, antequam sententia diceret, propinquitatem
23 VIII, 2 | nomen ponendum quidam in sententia non putabant, 'tumultum'
24 IX, 7 | denuntiarentur, auctoritate erant et sententia Ser. Sulpici constituta,
25 IX, 8 | gravissimum iudicavisset, de sententia deiecistis.~
26 IX, 14| patres conscripti, P. Servili sententia comprobari necesse est,
27 IX, 16| rostris ex huius ordinis sententia statui circumque eam statuam
28 X, 2 | attulit paulo plura dicendi sententia eius, qui rogatus est ante
29 X, 4 | moleste fers, alterum tua sententia spolias iis copiis, quas
30 XI, 20| imperium extraordinarium mea sententia dedi. Ille enim mihi praesidium
31 XI, 21| aliena temporum gravitate sententia est, ut consules Dolabellae
32 XI, 25| etiam tarditatem adfert ista sententia ad Dolabellam persequendum?
33 XI, 27| parricidio oblitum hostem sua sententia iudicavit. Nam, ni ita esset,
34 XI, 34| fuit cum senatu; sin recta sententia, ne victa quidem causa vituperanda
35 XI, 36| Cassium ornari, Cassio vero sententia mea dominatum et principium
36 XII, 28| meaque ad omnia postulata una sententia; quam cum hic vobis audientibus
37 XII, 28| confecero. Omnia ad senatum mea sententia reiciam, quaecumque postulabit
38 XII, 29| testes estis, semper ego sententia, auctoritate, oratione firmavi;
39 XIII, 19| circumscribendo adulescente sententia consularis, cum repente (
40 XIII, 32| paenitere. Omnino mea quidem sententia legem illam appellare fas
41 XIII, 46| Caesaris mortem.' Hac Antoni sententia cognita dubitaturumne A.
42 XIV, 2 | 2] Quae autem est ista sententia, ut in hodiernum diem vestitus
43 XIV, 3 | auctoritatem vestram, manete in sententia, tenete vestra memoria,
44 XIV, 13| enim demum est mea quidem sententia iustus triumphus ac verus,
45 XIV, 28| Aetas eius certe ab hac sententia neminem deterrebit, quandoquidem
46 XIV, 29| potuero, complectar ipsa sententia. Est autem fidei pietatisque
|