Phil., Caput

 1     I, 22 |       id fertur, ne quis omnino umquam istis legibus reus fiat.
 2     I, 32 |        quidem nulla in contione umquam frequentior fuit. Tum denique
 3     I, 33 |         est necesse. Nihil enim umquam in te sordidum, nihil humile
 4    II, 7  |     communis ignarus. Quis enim umquam, qui paulum modo bonorum
 5    II, 8  |     opponas tandem, si negem me umquam ad te istas litteras misisse,
 6    II, 14 |    sororis filius ecquid ad eum umquam de re publica rettulisti?
 7    II, 17 |         P. quidem Clodius dixit umquam; quem, quia iure ei inimicus
 8    II, 20 |         rei publicae nec amicis umquam defuisse et tamen omni genere
 9    II, 32 |      turpissimum. Quae enim res umquam, pro sancte Iuppiter! non
10    II, 36 |     Libero te metu; nemo credet umquam; non est tuum de re publica
11    II, 45 |                        45] Nemo umquam puer emptus libidinis causa
12    II, 49 |       nisi illum interfecisses, umquam mihi pro tuis in me iniuriis
13    II, 54 |        quidem omnium saeculorum umquam immemorem fore, consules
14    II, 57 |  vestrae scientiae. Etenim quod umquam in terris tantum flagitium
15    II, 68 |         tuos nosti. Nec vero te umquam neque vigilantem neque in
16    II, 69 |       atque tectorum. Quid enim umquam domus illa viderat nisi
17    II, 82 |        Martias consulatum. Quis umquam adparitor tam humilis, tam
18    II, 100|       Quod fuit consilium, quem umquam convocasti, quas Kalendas
19    II, 104|          104] Quis vero audivit umquam (nullius autem salus curae
20   III, 6  |      unus fortior, quis amicior umquam rei publicae fuit quam legio
21   III, 10 |              10] Quis autem rex umquam fuit tam insignite inpudens,
22   III, 32 | fratribus portas aperietis, hos umquam in urbem recipietis? non
23     V, 1  |                    1] [I] Nihil umquam longius his Kalendis Ianuariis
24    VI, 4  |  numquam fuerit! Quid enim ille umquam arbitrio suo fecit? Semper
25    VI, 12 |     habere nemo velit, sed quis umquam tantis opibus, tantis rebus
26    VI, 13 |       ascribunt 'PATRONO'. Quem umquam iste ordo patronum adoptavit?
27    VI, 15 |      Antoni clientela est? Quis umquam in illo Iano inventus est
28    VI, 18 |         multis interfui; nullam umquam vidi tantam, quanta nunc
29   VII, 7  |       conscripti, nullum tempus umquam fuit. [III] Itaque ego ille,
30   VII, 17 |     agros etiam deduxerit? quis umquam omnis tribus, quis equites
31   VII, 21 |        fortunas imminent, amici umquam vobis erunt aut vos illis?
32   VII, 27 |         tale, quale nemo habuit umquam. Hac gravitate senatus,
33  VIII, 27 |          27] quid enim commisit umquam? num aut pecuniam publicam
34  VIII, 32 |         Varius, sed ea lege, ne umquam Romam revertatur. Ceteris
35    IX, 12 |     autem ita adfectus, ut nemo umquam unici fili mortem magis
36     X, 7  | prodideritis, quem tandem civem umquam ornabitis, cui favebitis?
37     X, 8  |            8] [IV] Quamquam qui umquam aut ludi aut dies laetiores
38     X, 22 |       rem publicam nec viderunt umquam nec videre constitutam volunt,
39     X, 23 |      nihil nec nimium nec parum umquam fuit. Omnis voluntas M.
40  XIII, 8  |     mihi vos estis adsensi, nec umquam de illo et sperare optime
41  XIII, 15 |         contemnit nec vero fuit umquam gravior, constantior, fortior.
42  XIII, 21 |           21] Quis tam barbarus umquam, tam immanis, tam ferus?
43  XIII, 34 |         si ista quidem feceris, umquam tecum pacem huic civitati
44  XIII, 46 |    nominis nec pietate abductus umquam est et intellegit maximam
45   XIV, 16 |      declaravit nihil esse a me umquam de re publica nisi optime