Phil., Caput

 1    II, 2 |     similibus probari posse se esse hostem patriae, nisi mihi esset
 2    II, 51|        luminibus extinctis, quod in hostem togatum decerni est solitum
 3   III, 6 |           Martia universa? Quae cum hostem populi Romani Antonium iudicasset,
 4   III, 14|           gratia, quis est, qui eum hostem non existimet, quem qui
 5   III, 21|    exercitum duceret, nisi se ipsum hostem iudicare? Necesse erat enim
 6   III, 21|           erat enim alterutrum esse hostem, nec poterat aliter de adversariis
 7   III, 21|            cum de illo tacuerit, se hostem confessus sit? Quem in edictis
 8    IV, 2 |     erectior, quod vos quoque illum hostem esse tanto consensu tantoque
 9    IV, 5 |          decreto quis non perspicit hostem esse Antonium iudicatum?
10    IV, 5 |         decretis prius quam senatus hostem iudicavit Antonium? Nam,
11    IV, 5 |           rem publicam contulerunt, hostem illum et latronem et parricidam
12    IV, 6 |         essent, si te consulem quam hostem maluisses, tuae; quarum
13    IV, 6 |             Quirites, consulem, non hostem iudicatis Antonium.~
14     V, 21|        taeterrimum et crudelissimum hostem, qui pro aede Castoris sedens
15     V, 23|           sua sententia C. Caesarem hostem iudicaret, repente concidit.~
16     V, 29|          die aliud egistis, nisi ut hostem iudicaretis Antonium? His
17     V, 37|            consulem recepit, sed ut hostem arcuit Gallia seque obsideri
18   VII, 9 |       inconstantius quam, quem modo hostem non verbo, sed re multis
19   VII, 10|        exercitum conparavisset, non hostem tum Antonium iudicavistis,
20   VII, 10|     Caesarem secuti essent, nec tum hostem Antonium iudicastis, cum
21   VII, 11|     amplissimis adfecistis, tum non hostem iudicastis Antonium? Quid?
22    XI, 3 |         maiora tamen in nos quam in hostem supplicia meditatur; mortem
23    XI, 15|       dignam] sententiam, iudicavit hostem Dolabellam, bona censuit
24    XI, 27|            tanto parricidio oblitum hostem sua sententia iudicavit.
25    XI, 36|          Censorinum ornem, in bello hostem, in pace sectorem? an cetera
26   XII, 8 |            imperatorem suum, sed ut hostem et oppugnatorem patriae
27   XII, 17|          ego semper illum appellavi hostem, cum alii adversarium, semper
28   XII, 19|        aspectu videre potero—omitto hostem patriae, ex quo mihi odium
29   XII, 19|     aspiciam mihi uni crudelissimum hostem, ut declarant eius de me
30   XII, 24|       gerant res bellicas, superent hostem (nam hoc caput est); nos,
31   XII, 27|     Voluntate hospitem, necessitate hostem.' Erat in illo colloquio
32  XIII, 5 |           et scelerum socium omnium hostem iudicavistis. Cum hoc quae
33  XIII, 14|            se dedit. Hoc tu arcebis hostem, fines imperii propagabis;
34  XIII, 23|          feras. 'A senatu iudicatum hostem populi Romani Dolabellam
35  XIII, 23| ingemiscendum est.' Quid ingemiscis hostem iudicatum Dolabellam? quid?
36  XIII, 23|       ornato, sagis denique sumptis hostem iudicatum? Quid est autem,
37  XIII, 23|        autem, scelerate, quod gemas hostem Dolabellam iudicatum a senatu?
38  XIII, 35|           persuasum sit foedissimum hostem iustissimo bello persequi? '
39  XIII, 35|    imperatorem reliquerunt et se ad hostem metu perterriti contulerunt;
40  XIII, 36|        simile est, qui iudicaverint hostem Dolabellam ob rectissimum
41  XIII, 36|           acute, non posse eos, qui hostem Dolabellam iudicaverint '
42   XIV, 7 |          Supplicationem decernitis, hostem non appellatis. Gratae vero
43   XIV, 20|           ad Antonium, semper illum hostem, semper hoc bellum, ut ego,
44   XIV, 21|              Volusenum], ego semper hostem. Has in sententias meas
45   XIV, 22|                       22] Antea cum hostem ac bellum nominassem, semel