Phil., Caput

 1    II, 6 |              temperantiae fuit, de M. Antonio querentem abstinere maledictis!
 2    II, 12|                     12] Non placet M. Antonio consulatus meus. At placuit
 3    II, 55| ratiocinabimur, uni accepta referemus Antonio. Ut Helena Troianis, sic
 4    II, 87|             multis post saeculis a M. Antonio [quod fas non est] rex Romae
 5   III, 8 |        libertas, quam est depulso iam Antonio retinenda nobis.~
 6   III, 9 |               habebant; nec tamen, ut Antonio senatum habente in consilio
 7   III, 28|             aut quo modo? Quid est in Antonio praeter libidinem, crudelitatem,
 8    IV, 7 |           Quid igitur D. Brutus de M. Antonio iudicavit?~
 9    IV, 9 |              ab senatu, quod resistat Antonio. Quem si consulem illa provincia
10     V, 3 |         milites veteranos, qui cum ab Antonio in colonias essent deducti,
11     V, 5 |             opinio decreturum aliquem Antonio illam ultimam Galliam, quam
12     V, 6 |                 III] Agitur, utrum M. Antonio facultas detur opprimendae
13     V, 7 |           Italiam moderato homini, L. Antonio, dividendam dedit. Quid?
14     V, 37|              non debeatur? Nam, si M. Antonio patuisset Gallia, si oppressis
15     V, 37|            non tradidit, sed opposuit Antonio.~
16     V, 38|        voluntatis et iudicii sui, cum Antonio diadema Caesari imponente
17    VI, 8 |       provinciam iudicasset, legiones Antonio et provinciam tradere, domum
18    VI, 15|          possem sine risu dicere: 'L. ANTONIO A IANO MEDIO PATRONO'. Itane?
19    VI, 15|              Iano inventus est qui L. Antonio mille nummum ferret expensum? [
20   VII, 8 |            semper auctor pacem cum M. Antonio esse nolo. Magna spe ingredior
21   VII, 11|            Romani bellum gerentem cum Antonio provinciamque fidelissimam
22   VII, 21|               Quae potest pax esse M. Antonio primum cum senatu? quo ore
23   VII, 21|               voluntas iudiciumque de Antonio. Qui frequentissimi in gradibus
24   VII, 23|               Italia fient. Magna pax Antonio cum iis, his item cum illo!
25  VIII, 17|             ego D. Bruto faveo, tu M. Antonio; ego conservari coloniam
26  VIII, 21|         consolabar, quod, cum illi ab Antonio contempti et reiecti revertissent
27  VIII, 32|            ferant, legatos nostros ab Antonio despectos et inrisos facile
28  VIII, 33|            censeo: 'Eorum, qui cum M. Antonio sint, qui ab armis discesserint
29  VIII, 33|            fraudi ne sit, quod cum M. Antonio fuerint. Si quis eorum,
30  VIII, 33|             Si quis eorum, qui cum M. Antonio sunt, fecerit, quod honore
31    IX, 15|             reiectaeque legationis ab Antonio manebit testificatio sempiterna. [
32     X, 9 |          esset vel receptaculum pulso Antonio vel agger oppugnandae Italiae
33     X, 10|                Erat ei spes una in C. Antonio, qui duorum fratrum aetatibus
34     X, 11|           Vatini legionibus quid erat Antonio?~
35   XII, 1 |               accipere, aperte favere Antonio.~
36   XII, 10|             alios eiecerunt missos ab Antonio, pecunia, militibus et,
37   XII, 19|        offendatur Antonius. Quodsi de Antonio non laboratis, mihi certe,
38  XIII, 11|       Dolabella recuperabit, etiam ab Antonio Tusculanum, iique, qui nunc
39  XIII, 28|             siluero, invidisse videar Antonio. Est etiam Asinius quidam,
40  XIII, 36|            facinus' (ita enim videtur Antonio), sibi parcere idem sentienti.~
41  XIII, 37|           vestigium. Cavebat etiam L. Antonio, qui fuerat aequissimus
42   XIV, 26|               proelii faciendi et cum Antonio confligendi fuit, dignus
43   XIV, 27|           quartam illam, quae relicto Antonio se olim cum Martia legione