Phil., Caput

 1     I, 9 |        mihi ipsi videbatur in eam urbem me audere reverti, ex qua
 2    II, 13|          honos post conditam hanc urbem habitus est togato ante
 3    II, 17|        paene litterarum coacti se urbem inflammare, cives trucidare,
 4    II, 77|           inde cisio celeriter ad urbem advectus domum venit capite
 5    II, 77|        mulier adspiceret, idcirco urbem terrore nocturno, Italiam
 6    II, 87|        otium perturbare, non modo urbem odisse, sed etiam lucem,
 7   III, 1 |          instructum et paratum ad urbem venturum esse minitatur.~
 8   III, 6 |       consedit Albae. Quam potuit urbem eligere aut oportuniorem
 9   III, 9 |      regibus parere iam a condita urbem didicerant; nos post reges
10   III, 27|        usque ad Kalendas Maias ad urbem exercitum habiturum. O praeclarum
11   III, 27|          quidem se introiturum in urbem dixit exiturumque, cum vellet.
12   III, 32|          aperietis, hos umquam in urbem recipietis? non tempore
13   III, 34|            Si enim ille opprimere urbem potuisset, statim, si Galliam
14    IV, 9 |          hasta satiavit; qui sibi urbem, qui bona et fortunas civium
15    IV, 9 |   detestamini, quaeso, hoc omen!) urbem se divisurum esse promisit.~
16     V, 17|         in hac urbe post conditam urbem palam secum habuerit armatos?
17     V, 21|        cum magistratu abisset, ad urbem futurum cum exercitu, introiturum,
18     V, 22|    festinatio, quae spes, nisi ad urbem vel in urbem potius exercitum
19     V, 22|        spes, nisi ad urbem vel in urbem potius exercitum maximum
20     V, 27|       deos immortales! utrum hanc urbem oppugnet an huius urbis
21     V, 37|          seque obsideri quam hanc urbem maluit. Habeat ergo huius
22     V, 42|           potuisset? Advolabat ad urbem a Brundisio homo inpotentissimus
23    VI, 5 |          educeret, dum ne propius urbem Romam ducenta milia admoveret?
24   VII, 3 |      solum, sed etiam nationes ad urbem conetur adducere. Alii nihil
25   VII, 26|    Rubiconem eduxerit nec propius urbem milia passuum ducenta admoverit,
26  VIII, 9 |          pollicetur primum domos; urbem enim divisurum se confirmat,
27     X, 8 |         patres conscripti, in eam urbem redire, ex qua illi abirent.
28     X, 21|        sunt, post Pansae dilectus urbem totamque Italiam erexit.
29    XI, 5 |          Zmyrnam quasi in hostium urbem, quae est fidissimorum antiquissimorumque
30    XI, 7 | necessariam, nocturnum impetum in urbem Asiae clarissimam, inruptionem
31    XI, 26|          tenet Apolloniam, magnam urbem et gravem, tenet, opinor,
32   XII, 13|      quacumque condicione in hanc urbem cum suis venerit? Armis
33   XII, 24|      didicimus semperque fecimus, urbem et res urbanas vobiscum
34  XIII, 18|           inde agmine quadrato ad urbem accederet, lautissimum oppidum
35  XIII, 18|         quo furore, quo ardore ad urbem, id est ad caedem optimi
36  XIII, 19|         pueritiae suae. Ingressus urbem est quo comitatu vel potius
37  XIII, 19|       notaret domos, divisurum se urbem palam suis polliceretur!
38  XIII, 19|       illa Tiburi contio. Inde ad urbem cursus, senatus in Capitolium,
39  XIII, 27|           scelere damnatus in eam urbem rediit armis, ex qua excesserat
40   XIV, 23|       Sulla gessit, legionibus in urbem adductis, quos voluit, expulit,
41   XIV, 32|           Marte est, ut idem deus urbem hanc gentibus, vos huic
42   XIV, 37|   liberatum; cumque rem publicam, urbem, templa deorum immortalium,