Phil., Caput

 1    II, 90 |         mentem servare potuisses! Pacem haberemus, quae erat facta
 2    II, 113|          res salutaris, sed inter pacem et servitutem plurimum interest.
 3     V, 3  |                                3] Pacem vult M. Antonius; arma deponat,
 4     V, 40 |       sapientia sua M. Lepidus ad pacem concordiamque convertit,
 5    VI, 17 |   devorate. Qui cum redierint, si pacem adferent, cupidum me, si
 6   VII, 8  |           laudator, semper auctor pacem cum M. Antonio esse nolo.
 7   VII, 9  |                     9] Cur igitur pacem nolo? Quia turpis est, quia
 8   VII, 9  |       iudicaritis, cum hoc subito pacem velle coniungi?~
 9   VII, 16 |          igitur exploratam habere pacem, cum in civitate Antonium
10   VII, 19 |                       19] Nec ego pacem nolo, sed pacis nomine bellum
11   VII, 21 |          coagmentari quidem posse pacem; de tribus enim, quae proposui,
12   VII, 21 |      Antonium diligent et cum his pacem servabit Antonius?~
13   VII, 22 |       exercitumque oppugnant, iis pacem cum populo Romano esse posse?~
14   VII, 25 |        praesentis pacis perpetuam pacem amittatis.~
15  VIII, 4  |        Etenim cum inter bellum et pacem medium nihil sit, necesse
16  VIII, 10 |         orbis terrae, dignitatem, pacem, otium pollicemur. Antoni
17  VIII, 11 |     facere non possem. Semel enim pacem defendi, non semper otio
18  VIII, 12 |       Calene, quid tu? Servitutem pacem vocas. Maiores quidem nostri,
19  VIII, 13 |           eum te esse, qui semper pacem optaris, semper omnis civis
20  VIII, 17 |     Antonius? Quousque enim dices pacem velle te? Res geritur, +
21   XII, 2  |           2] Hi subito hortari ad pacem, quod iam diu non fecissent,
22   XII, 2  |           si virtutem, qui nullam pacem probaret nisi cum cedente
23   XII, 2  |     allata deditionis, quam amici pacem appellare mallent, de imponendis,
24   XII, 9  |        declarantis in manu teneo, pacem velle censetis? Vincere
25   XII, 11 |         pacis, in qua ei, cum quo pacem facias, nihil concedi potest?
26   XII, 11 |          a nobis est invitatus ad pacem Antonius, bellum tamen maluit.
27   XII, 13 |     exercitum? Quid est aliud non pacem facere, sed differre bellum,
28   XII, 16 | florentissimo et maximo legati ad pacem mitterentur? si accipiendam,
29   XII, 17 |        mea tamen persona ad istam pacem conciliandam minime fuit
30   XII, 17 |       legatorum ausus sum dicere, pacem ipsam si adferrent, quoniam
31   XII, 28 |          militum multitudo per me pacem distineri putet?~
32  XIII, 2  |         pacis lex sit servitutis. Pacem cum Scipione Sulla sive
33  XIII, 2  |  cupiditate Caesar remisisset, et pacem stabilem et aliquam rem
34  XIII, 7  |         de re publica meritus, ad pacem adhortatur. Nullius apud
35  XIII, 8  |            auctoritate adduxit ad pacem remque publicam sine armis
36  XIII, 9  |                                9] Pacem volt M. Lepidus. Praeclare,
37  XIII, 16 |     condiciones audiamus, cum hoc pacem fieri posse credamus? [VIII]
38  XIII, 34 |     immigrabit. 'Postremo negatis pacem fieri posse, nisi aut emisero
39  XIII, 34 |      quidem feceris, umquam tecum pacem huic civitati futuram puto. '
40  XIII, 48 |         tibi reliquum non modo ad pacem, sed ne ad deditionem quidem
41  XIII, 49 |                       49] Cum hoc pacem M. Lepidus, vir ornatissimus