Phil., Caput

 1     I, 9 |        celeriter Veliam devectus Brutum vidi, quanto meo dolore,
 2    II, 97|         statuiturque, ne post M. Brutum pro consule sit Creta provincia.
 3    II, 97|     liberari, cum Creta nihil ad Brutum Caesare vivo pertineret?
 4   III, 34|         dederunt, urbi Caesarem, Brutum Galliae. Si enim ille opprimere
 5   III, 37|       sit, senatum existimare D. Brutum imperatorem, consulem designatum,
 6    IV, 8 |         modo decrevit senatus D. Brutum optime de re publica mereri,
 7     V, 24|      Romani coloniam, oppugnat D.Brutum imperatorem, consulem designatum,
 8     V, 26|        Mutina, desinat oppugnare Brutum, decedat ex Gallia; non
 9     V, 51|   debetis neque in eo, qui ad D. Brutum obsidione liberandum profectus
10    VI, 3 |       manu in Galliam inruperit, Brutum oppugnet, Mutinam circumsedeat?
11    VI, 6 |    dantur mandata legatis, ut D. Brutum militesque eius adeant iisque
12    VI, 9 |                    9] Sed cum se Brutum esse meminisset vestraeque
13   VII, 11|               11] [IV] Quid? cum Brutum omine quodam illius generis
14   VII, 26|      priusquam aliquid postulet, Brutum exercitumque eius oppugnare,
15   VII, 26|          populari destiterit, ad Brutum adeundi legatis potestatem
16  VIII, 33|       Hirtium consules aut ad D. Brutum imperatorem, consulem designatum,
17     X, 5 |     librarium Bruti laudare, non Brutum?~
18     X, 7 |         patres conscripti, si M. Brutum deserueritis et prodideritis,
19     X, 10|     audire, ut intellegat non D. Brutum, quem vallo circumsedeat,
20     X, 13|          in Thessalia seseque ad Brutum contulit, alterum in Macedonia
21     X, 15|        ferant veterani exercitum Brutum habere. Quasi vero quicquam
22     X, 16|      istis ipsis veteranis ad D. Brutum liberandum est profectus.
23     X, 17|          igitur, cur iis, qui D. Brutum omnibus opibus conservatum
24     X, 17|      Atquin huius animum erga M. Brutum studiumque vidistis. Praecepit
25     X, 25|  potestate sint, id Q. Caepionem Brutum pro consule bene et e re
26    XI, 24|        sunt, reddite prius nobis Brutum, lumen et decus civitatis;
27    XI, 26|      consules, alter ambove', ni Brutum colligassemus in Graecia
28    XI, 26| Praeterea, patres conscripti, M. Brutum retinet etiam nunc C. Antonius,
29    XI, 36|     exaudi rui etiam nimium a me Brutum, nimium Cassium ornari,
30    XI, 36| ornamenta rei publicae. Quid? D. Brutum nonne omnibus sententiis
31    XI, 38|         veremur? eorumne, qui D. Brutum obsidione cupiunt liberare?
32   XII, 11|      paruit. Denuntiatum est, ne Brutum obsideret, a Mutina discederet;
33   XII, 22|     libertatis populi Romani, D. Brutum, aspicere possim, cuius
34  XIII, 11|       nunc Mutinam oppugnant, D. Brutum obsident, de Falerno Anseres
35  XIII, 32|       putare. 'Apuleiana pecunia Brutum subornastis.' Quid? si omnibus
36  XIII, 34|          posse, nisi aut emisero Brutum aut frumento iuvero.' Alii
37  XIII, 37|   Trebonium et, si posset, etiam Brutum, Cassium discruciatos necaret **
38  XIII, 46|      quin ad Antonium transeant, Brutum obsideant, Mutinam expugnare
39   XIV, 1 |        consecutum arbitramur, D. Brutum egressum iam Mutina esse
40   XIV, 4 |                         4] Ad D. Brutum liberandum legati missi
41   XIV, 4 |          profectus est ad eundem Brutum liberandum vicitque dolorem