Phil., Caput

 1     I, 27|           Irasci quidem vos mihi, Dolabella, pro re publica dicenti
 2     I, 29|      immortales!—te enim intuens, Dolabella, qui es mihi carissimus,
 3     I, 30|                      30] Dicerem, Dolabella, qui recte factorum fructus
 4     I, 30| gratulabantur. Recordare, quaeso, Dolabella, consensum illum theatri,
 5     I, 31|                   31] Hanc tu, P. Dolabella, (magno loquor cum dolore)
 6    II, 75|        potuit. Quonam modo igitur Dolabella pervenit? Aut non suscipienda
 7    II, 75|         Omnibus adfuit his pugnis Dolabella, in Hispaniensi etiam vulnus
 8    II, 76|       mensas hospitum convomeres, Dolabella pro te in Hispania dimicaret?
 9    II, 79|         cum ipso. Nihil queror de Dolabella, qui tum est inpulsus, inductus,
10    II, 79|        multo in istum et paratius Dolabella quam nunc ego.~
11    II, 84|         tu voles, vitiosus consul Dolabella; rursus, cum voles, salvis
12    II, 99|         patruo hanc tibi esse cum Dolabella causam odi dicere ausus
13  VIII, 25|      praeterea, ut, quos ipse cum Dolabella dederit agros, teneant ii,
14    XI, 1 |        taeterrima et spurcissima, Dolabella et Antonius, quorum alter
15    XI, 2 |   similitudo. Ergo id, quod fecit Dolabella, in quo potuit, multis idem
16    XI, 4 |        invasit Antonius, in Asiam Dolabella, in alienam uterque provinciam.
17    XI, 4 | mendicitatis suae, consecutus est Dolabella.~
18    XI, 6 |            Antoni crudelitatis in Dolabella cernitis; ex hoc illa efficta
19    XI, 6 |        Num leniorem, quam in Asia Dolabella fuit, in Italia, si liceat,
20    XI, 8 |                             8] Ac Dolabella quidem tam fuit immemor
21    XI, 8 |       suos. [IV] O multo miserior Dolabella quam ille, quem tu miserrimum
22    XI, 9 |         cogitur. 'Cruciatus est a Dolabella Trebonius.' Et quidem a
23    XI, 9 |         in hoste, quid in cive de Dolabella iudicandum est? An vero
24    XI, 10|     caveamus Antonium. [V] Etenim Dolabella non ita multos secum habuit
25    XI, 14|          quod scelus omittet, cum Dolabella tantis se obstrinxerit parricidiis
26    XI, 16|      quoniam hostis est iudicatus Dolabella, bello est persequendus.
27    XI, 16|    addictus. Quam ob rem, quoniam Dolabella hesterno die hoste decreto
28    XI, 27|           nos nihil referretur de Dolabella persequendo, tamen ego pro
29    XI, 29|        firmentur, censeo: 'cum P. Dolabella, quique eius crudelissimi
30   XII, 21|          cara est, praesertim cum Dolabella fecerit, ut optanda mors
31  XIII, 11|  dissipavit. Albanum, Formianum a Dolabella recuperabit, etiam ab Antonio
32  XIII, 25|        agere ut iure damnatus sit Dolabella,'—Turpem vero actionem,
33  XIII, 35|        quos si non stetisset, non Dolabella prius imperatori suo quam
34  XIII, 36|         omnium facinorum sibi cum Dolabella societatem initam confiteri?
35  XIII, 37|           ita sibi convenisse cum Dolabella, ut ille Trebonium et, si
36  XIII, 39|    persecuti sumus hoste iudicato Dolabella, Caesaris mors facillime