Phil., Caput

 1     I, 1 |    republica, patres conscripti, dicam ea, quae dicenda hoc tempore
 2     I, 27|        mihi, ne gravius quidpiam dicam, avorum et avunculi sui
 3    II, 1 |         patres conscripti, fieri dicam, ut nemo his annis viginti
 4    II, 3 | gravissimum crimen iudico, pauca dicam. [II] Contra rem suam me
 5    II, 10|   efficiam, ut, contra illum cum dicam, attente audiatis. Simul
 6    II, 20|         plura respondebo; tantum dicam breviter, te neque illos
 7    II, 27|      Quid? duos Servilios—Cascas dicam an Ahalas? et hos auctoritate
 8    II, 30|         Sed stuporem hominis vel dicam pecudis attendite. Sic enim
 9    II, 43|       Caesaris commentariis? Sed dicam alio loco et de Leontino
10    II, 48|        quiddam molitus est. Quid dicam, ipse optime intellegit.
11    II, 59|     voces, nihil de genere belli dicam. Victor e Thessalia Brundisium
12    II, 65|         oppressit vel, ut verius dicam, tantus furor, ut primum,
13    II, 77|          nequam! Quid enim aliud dicam? magis proprie nihil possum
14    II, 86|        summorum virorum gloriam; dicam tamen dolore commotus: Quid
15     V, 3 |         est, sed ut, quod sentio dicam, dementiae. Primum duces
16    VI, 19|    aliquis fatalis casus, ut ita dicam, quem tulimus, quoquo modo
17   VII, 5 |     consul atque optimus. Etenim dicam animo amicissimo: Hunc ipsum,
18   VII, 8 |         ego igitur pacis, ut ita dicam, alumnus, qui quantuscumque
19   VII, 8 | explicaro, repudietis)—ego ille (dicam saepius) pacis semper laudator,
20   VII, 14|         si non possumus facere, (dicam, quod dignum est et senatore
21   VII, 16|      Satis multa de turpitudine. Dicam deinceps, ut proposui, de
22   VII, 22|        de universo populo Romano dicam? qui pleno ac referto foro
23  VIII, 22|      agitur ab uno. Dolenter hoc dicam potius quam contumeliose:
24    XI, 13|      alter egit tragoediam. Quid dicam de Apulo Domitio? cuius
25    XI, 14|        Nam quid ego de Trebellio dicam? quem ultae videntur Furiae
26    XI, 21|      Asiam et Syriam sortiantur. Dicam, cur inutile rei publicae,
27    XI, 33|   summaque virtus. Quid de patre dicam? cuius benivolentia in populum
28   XII, 9 |         D. Bruti nutum ipsum, ne dicam imperium, secuta armis,
29   XII, 24|          petunt. Itaque ipsi, ne dicam mihi, rei publicae poenas
30   XII, 24|     conservavit sibi. Timide hoc dicam; scio enim quidvis homini
31   XII, 30|        res publica, ut levissime dicam, non desiderat, tamen, si
32  XIII, 2 |          Nam quid ego de proximo dicam, cuius acta defendimus,
33  XIII, 12|     Satis inconsiderati fuit, ne dicam audacis, rem ullam ex illis
34  XIII, 18|       hoc archipirata (quid enim dicam tyranno?) haec subsellia
35  XIII, 43|        societas aut cum ullo non dicam bono civi, sicut ille est,
36   XIV, 27|                         27] Quid dicam de Hirtio? qui re audita