Phil., Caput

 1     I, 14 |          licebit dignitatem tueri, mortem contemnere. Potestas modo
 2     I, 23 |            illas quidem, quas post mortem Caesaris prolatas esse et
 3    II, 36 |            aeri alieno tuo praeter mortem Caesaris subvenire potuisset?
 4    II, 119|        ipso in templo negavi posse mortem immaturam esse consulari,
 5   III, 23 |            et constantissimo civi, mortem denuntiare, si in senatum
 6   III, 29 |            nominis reciperemus aut mortem servituti anteponamus! Multa,
 7    IV, 13 |                       13] Quamquam mortem quidem natura omnibus proposuit,
 8     V, 38 |       tempore civitatis, quod post mortem Caesaris consecutum est,
 9     V, 48 |           tertio et tricesimo anno mortem obiit? quae est aetas nostris
10    VI, 10 |      labare M. Antonius videretur, mortem fratri esse minitatus. Etiamne
11    IX, 2  |           Ceteri, qui in legatione mortem obierunt, ad incertum vitae
12    IX, 4  |        nostri, qui ob rem publicam mortem obierant, pro brevi vita
13    IX, 5  |             si Ser. Sulpicio casus mortem attulisset, dolorem equidem
14    IX, 5  |        tanto rei publicae vulnere, mortem vero eius non monumento,
15    IX, 5  |           legatio? Secum enim ille mortem extulit, quam, si nobiscum
16    IX, 7  |         Antonius. Is enim profecto mortem attulit, qui causa mortis
17    IX, 10 |           ut is quem vos inscii ad mortem misistis, immortalitatem
18    IX, 12 |          ut nemo umquam unici fili mortem magis doluerit, quam ille
19    IX, 16 |          rem publicam in legatione mortem obierit, senatui placere
20    IX, 16 |            quod is ob rem publicam mortem obierit, eamque causam in
21    XI, 1  |          acerbitas progressa ultra mortem est, quae tamen poena in
22    XI, 3  |        hostem supplicia meditatur; mortem naturae poenam putat esse,
23    XI, 9  |          miserior sit, isne, cuius mortem senatus populusque Romanus
24    XI, 24 |         autem, liberine vivamus an mortem obeamus, quae certe servituti
25   XII, 2  | magnitudinem animi, qui praeferret mortem servituti. Vos autem, patres
26   XII, 25 |   relinquere. Quis bonus non luget mortem Treboni, quis non dolet
27  XIII, 28 |         Curiam vidit post Caesaris mortem, mutavit calceos, pater
28  XIII, 33 |       populi sequebantur; Caesaris mortem ulcisci volebant, quam omnes
29  XIII, 38 |          partibus utilius, Treboni mortem persequi an Caesaris, et
30  XIII, 39 |        defectionem vocas? 'Treboni mortem an Caesaris persequi.' Treboni
31  XIII, 39 |         videte, quid moliatur. Cum mortem Caesaris ulciscendam putat,
32  XIII, 39 |        Caesaris ulciscendam putat, mortem proponit non iis solum,
33  XIII, 46 |         sint una nobiscum Caesaris mortem.' Hac Antoni sententia cognita
34   XIV, 10 |        familiarem? Aut foedissimam mortem omnes aut miserabilem fugam
35   XIV, 38 |            libertate populi Romani mortem oppetiverint: senatui placere,