Phil., Caput

 1    II, 1  |         commendationem tibi ad impios civis fore putavisti.~
 2    II, 19 |           accusa omnis ordines, omnis civis, dum confiteare hunc ordinem
 3    II, 55 |               Desideratis clarissimos civis; eos quoque vobis eripuit
 4    II, 69 |          exegit. Quam porro spectatus civis, quam probatus! Cuius ex
 5    II, 116|              viros fortis egregiosque civis, quod a corpore tuo prohibentur
 6   III, 4  |          fortissimos viros optimosque civis iugulari iusserit; quorum
 7   III, 10 |      nundinabantur. Supplicia vero in civis Romanos nulla Tarquini accepimus;
 8   III, 25 |            necessarius meus et vir et civis egregius, parique innocentia
 9    IV, 9  |        designatus, natus rei publicae civis, negat Gallia, negat cuncta
10     V, 25 |             25] Ergo Hannibal hostis, civis Antonius? Quid ille fecit
11     V, 28 |              D.Bruti, praestantissimi civis, edicto adlato atque proposito
12    VI, 16 |                quis erit tam inprobus civis qui illum civem habendum
13    VI, 18 |            pro vobis. Etenim quis est civis, praesertim hoc gradu, quo
14  VIII, 13 |           pacem optaris, semper omnis civis volueris salvos. Honesta
15  VIII, 13 |             et utilis et e re publica civis; sin eos, qui natura cives
16  VIII, 14 |               accepimus? Ergo is tibi civis, si temporibus illis fuisses,
17  VIII, 14 |           vituperandi; non enim omnis civis salvos esse voluerunt.~
18  VIII, 18 |       fidelissimae miserias nemo erat civis qui a se alienas arbitraretur.~
19     X, 1  |                Bruti, praestantissimi civis, litteras accepisti, ne
20    XI, 1  |              morte C. Treboni, optimi civis moderatissimique hominis,
21    XI, 1  |              est, quae tamen poena in civis nimis crudelis putabatur.~
22    XI, 5  |            incautus, si ut ab eo, qui civis etiam tum speciem haberet,
23    XI, 14 |         Planco? quem praestantissimus civis, Aquila, Pollentia expulit,
24    XI, 19 |        constantissimus et gravissimus civis, L. Caesar, in senatum introduxit?
25    XI, 38 |              Non vereor, ne acerbus + civis quisquam istorum sit, qui
26   XII, 7  |               altera est? Illa impios civis iudicavit, eiecit, exclusit.
27   XII, 25 |              dolet interitum talis et civis et viri? At sunt qui dicant (
28  XIII, 2  |               homine taetrius, si aut civis aut homo habendus est, qui
29  XIII, 4  |             Antoni, qua ille plurimos civis trucidavit, o ratum religiosumque
30  XIII, 8  |             cruore civili; nemo ab eo civis violatus, multi eius beneficio
31  XIII, 8  |         liberati. Talis igitur vir et civis opinione labi potest, voluntate
32  XIII, 16 |            prodat salutem suam. Bonos civis primum natura efficit, adiuvat
33  XIII, 29 |              ante, M.Marcellum, (quos civis, quos viros!) si duos consules
34  XIII, 37 |       supplicia nobis? O conservandus civis cum tam pio iustoque foedere!
35   XIV, 3  | posteritatique prodatur propter unius civis periculum populum Romanum