Phil., Caput

 1     I, 9  |           tuto esse, ubi ille non posset. Neque vero illum similiter,
 2     I, 15 |            qui, non quid efficere posset in re publica, cogitavit,
 3    II, 21 |         publicae sine suasore non posset. At laetatus sum. Quid ergo?
 4    II, 45 | desiderium tui discidii ferre non posset, se in exilium iturum.~
 5    II, 48 |         quidvis rectissime facere posset. Qui tum inde reditus aut
 6    II, 73 |          quod, qui auctionaretur, posset suum dicere! Auctionis vero
 7    II, 80 |          vel inpedire vel vitiare posset, idque se facturum esse
 8    II, 85 |     populus Romanus ferre et pati posset.~
 9    II, 93 |        non redderetur, a tributis posset vindicare. Tu autem quadringentiens
10    II, 93 |          qui in ipso dolore risum posset continere.~
11    II, 109|         ut rem publicam concutere posset, evertit. Numerum annorum
12   III, 12 |         quid pati C. Caesare vivo posset, et quid eo mortuo consequi
13   III, 30 |         qui cum suscensere nemini posset, omnibus bonis fuerit inimicus?
14    IV, 2  |          nulla erat, tamen ne qua posset esse, senatus hodierno die
15     V, 9  |      introiri in forum nullo modo posset; sic vero erant disposita
16     V, 24 |          nequitiam quisquam ferre posset, bellum intulit provinciae
17     V, 49 |           liberi populi ferre non posset. Eius autem filii longissume
18     V, 53 |         iniuria privatorum dividi posset; iisque militibus, legioni
19    IX, 2  |           opem rei publicae ferre posset, experiretur. Itaque non
20    IX, 8  |   auctoritate et sapientia effici posset, vehementius excusationi
21     X, 7  |           Italiae cunctae saeptus posset esse, apsens iudicio bonorum
22     X, 23 |          quid patientia perficere posset; nihil cum proficeret, vi
23    XI, 8  |            cum animum satiare non posset, oculos paverit suos. [IV]
24    XI, 20 |         ut sine eo salva esse non posset, huic extraordinarium imperium
25    XI, 22 | cogitationis tuae. Si autem fieri posset, vel pluris te animos habere
26   XII, 2  |       quaerimus, qui minime falli posset, si virtutem, qui nullam
27  XIII, 5  |           vix talibus factis, sed posset aliquo modo. Maria, montes,
28  XIII, 12 |           ratis Cn. Pompei filius posset et dignitatem et fortunas
29  XIII, 22 |         illa inportunissima belua posset esse, desinet profecto dubitare
30  XIII, 37 |          ut ille Trebonium et, si posset, etiam Brutum, Cassium discruciatos
31   XIV, 8  |      facinus, quod nulla barbaria posset agnoscere, id suo consilio
32   XIV, 14 |          tale in re publica fieri posset, effecerit. An ut ego, qui
33   XIV, 23 |           et florens civitas esse posset.~
34   XIV, 34 |        talis iis adhiberi publice posset oratio, qua deponerent maerorem