Phil., Caput

 1     I, 6  |      senatum, multa et magna per populum et absente populo et invito.
 2     I, 13 |         dixissem, ut me adversus populum Romanum, si qui accidisset
 3     I, 19 |         sit, defendetur; quod ad populum centuria tis comitiis tulit,
 4     I, 21 |         et maiestatis damnati ad populum provocent, si velint. Haec
 5     I, 26 |          illa legitima: CONSULES POPULUM IURE ROGAVERUNT (hocine
 6    II, 31 |         et in hoc ordine et apud populum Romanum semper appellati?
 7    II, 78 |          rei tuae causa venisse, populum etiam dicacem in te reddidisti.
 8    II, 83 |           obstrinxisti religione populum Romanum, augur auguri, consul
 9    II, 110|        fuisse? te autem ipsum ad populum tulisse, ut quintus praeterea
10    II, 119|       haec opto, unum ut moriens populum Romanum liberum relinquam (
11   III, 11 |        expulsus; Antonius contra populum Romanum exercitum adducebat
12   III, 30 |  imposuerit, armis et praesidiis populum et magistratus foro excluserit,~
13    IV, 5  |        deo traxisse nomen, a quo populum Romanum generatum accepimus,
14     V, 6  |      suis latronibus condonandi, populum Romanum servitute opprimendi,
15     V, 9  |          ita ab ingressione fori populum tribunosque plebi propulsari
16     V, 10 |    auspicia latas iisque legibus populum non teneri. Si quam legem
17     V, 10 |      easdem leges de integro, ut populum teneant, salvis auspiciis
18     V, 38 |  amplissimos censeo. Semper ille populum Romanum liberum voluit maximumque
19     V, 38 |   haberet odium servitutis, quam populum Romanum liberum cuperet,
20    VI, 19 |          erit, erit voluntarius. Populum Romanum servire fas non
21   VII, 1  |           coniunctum huic ordini populum Romanum, conspirantem Italiam,
22   VII, 19 | conlocati sumus, uti vacuum metu populum Romanum nostra vigilia et
23   VII, 22 |          erat optabile antea, ut populum Romanum comitem haberemus,
24     X, 12 |       populi Romani contra ipsum populum Romanum uteretur; alter
25    XI, 3  |          sententias diximus, qui populum Romanum liberum esse voluimus,
26    XI, 33 |     dicam? cuius benivolentia in populum Romanum est ipsius aequalis
27   XII, 12 |        auspicia latas iisque nec populum nec plebem teneri; num eas
28   XII, 17 |        in senatu solum, eadem ad populum semper egi, neque solum
29   XII, 24 |       recuso munus hoc, quamquam populum Romanum video pro me recusare.
30  XIII, 20 |         tum me (testor et vos et populum Romanum et omnis deos, qui
31  XIII, 31 |          oblitus, nudus gementem populum Romanum ad servitutem cohortari? '
32   XIV, 3  |    propter unius civis periculum populum Romanum ad saga isse, propter
33   XIV, 19 |                         19] Haec populum Romanum videre, animadvertere,
34   XIV, 37 |    magnitudine animi, felicitate populum Romanum foedissima crudelissimaque