Phil., Caput

 1     I, 5  |               nisi collega afuisset, credo iis futura fuisse communia.
 2     I, 11 |         deferri oporteret? Hannibal, credo, erat ad portas, aut de
 3     I, 26 |             in aes incidi iubebitis, credo illa legitima: CONSULES
 4     I, 29 |            vestrum errorem reticere. Credo enim vos nobiles homines,
 5    II, 16 |           armatorum fuisse. Ut illa, credo, nefaria senatus consulta
 6    II, 26 |           ferre potuit, me auctorem, credo, desideravit; qui etiam
 7    II, 56 |        restitui oporteret? Absentem, credo, in reos relatum; rem indicta
 8    II, 68 |           vigilantem neque in somnis credo posse mente consistere.
 9    II, 70 |  significaretur in nomine, dixisset, credo, aliquando avus tuus se
10    II, 99 |       intervenit enim, cui metuisti, credo, ne salvo capite negare
11    II, 107|        evenerit postea nescio; metum credo valuisse et arma; conlegam
12   III, 23 |         verebatur? De supplicatione, credo, M. Lepidi, clarissimi viri.
13   III, 26 |         habeo, quid suspicer; duarum credo provinciarum sortes minus
14     V, 5  |           Equitatum dico; dubitabit, credo, gentis barbaras secum adducere.
15     V, 19 | disturbaturum esse dixit. Magna res, credo, agebatur; de supplicatione
16     V, 37 |        terror impenderet? Dubitaret, credo, homo amentissimus atque
17   VII, 12 |              non retardavit. Aequum, credo, putavit vitam, quam populi
18  VIII, 19 |            omnia, nihil sine dolore. Credo autem, qui generi querelam
19  VIII, 26 |           quod egissent. Nucula hoc, credo, admonuit; verebatur fortasse,
20  VIII, 28 |              pacto sapientia quadam, credo, quod ego non possem, non
21     X, 15 |            hos exercitus ducunt? Ii, credo, qui C. Caesaris actas everti,
22     X, 16 |           viveret C. Caesar, acrius, credo, acta sua defenderet, quam
23     X, 18 |              dixerit? Non sunt enim, credo, innumerabiles, qui pro
24     X, 23 |      accessit exercitus? inmoderati, credo, hominis et turbulenti;
25    XI, 5  |             statim noluit, ne nimis, credo, in victoria liberalis videretur.
26    XI, 11 |              tenent propter eximiam, credo, dignitatem. At hic me defendente
27   XII, 2  |              autem meam quidem spem, credo item vestram, quod domum
28   XII, 4  |              Nescio. Paret senatui? 'Credo', inquit Calenus; 'sed ita,
29  XIII, 34 |        faciat, si reviviscat,'—Quis? credo enim, adferet aliquod scelerati
30  XIII, 47 |       clausulam. 'Legatos venire non credo.' Bene me novit ** quod
31  XIII, 47 |         Dolabellae. Sanctiore erunt, credo, iure legati quam duo consules,
32   XIV, 7  |       internecivi notae. Testamenta, credo, subiciunt aut eiciunt vicinos
33   XIV, 14 |              descensurum. In aliquem credo hoc gladiatorem aut latronem