Phil., Caput

 1    IV, 1 |  Frequentia vestrum incredibilis, Quirites, contioque tanta, quantam
 2    IV, 1 |        possem. Hodierno enim die, Quirites, ne mediocrem rem actam
 3    IV, 2 |        adprobavistis. Neque enim, Quirites, fieri potest, ut non aut
 4    IV, 3 |              3] Laudo, laudo vos, Quirites, quod gratissimis animis
 5    IV, 3 |         multa audivi, multa legi, Quirites; nihil ex omnium saeculorum
 6    IV, 5 |     iudicemus. Praeclare et loco, Quirites, reclamatione vestra factum
 7    IV, 6 |          Romanus; nisi forte vos, Quirites, consulem, non hostem iudicatis
 8    IV, 7 |                7] Sic arbitrabar, Quirites, vos iudicare, ut ostenditis.
 9    IV, 7 |          Quid? D. Bruti iudicium, Quirites, quod ex odierno eius edicto
10    IV, 7 |            Recte et vere negatis, Quirites. Est enim quasi deorum immortalium
11    IV, 10|                     10] Ita vero, Quirites, ut precamini, eveniat,
12    IV, 11|             11] [V] Reliquum est, Quirites, ut vos in ista sententia,
13    IV, 11|        cohortabor. Non est vobis, Quirites, cum eo hoste certamen,
14    IV, 12|            12] Non est vobis res, Quirites, cum scelerato homine ac
15    IV, 12| comparabunt. Incumbite in causam, Quirites, ut facitis. Numquam maior
16    IV, 14|          maioribus quidem vestri, Quirites, cum eo hoste res erat,
17    IV, 15|                   15] Est igitur, Quirites, populo Romano, victori
18    VI, 1 |       Audita vobis esse arbitror, Quirites, quae sint acta in senatu,
19    VI, 2 |                 2] Eo die primum, Quirites, fundamenta sunt iacta rei
20    VI, 3 |            Itaque haec sententia, Quirites, sic per triduum valuit,
21    VI, 3 |           experiremur. Intellego, Quirites, a vobis hanc sententiam
22    VI, 4 |                      4] Quamquam, Quirites, non est illa legatio, sed
23    VI, 9 |     gerendae queremur. Non metuo, Quirites, ne, cum audierit Antonius
24    VI, 11|        Audisse enim vos arbitror, Quirites, quod etiam videre potuistis,
25    VI, 14|    agrorum adsignatio paulo ante, Quirites, L. Caesaris, clarissimi
26    VI, 15|   cogitare. Ego autem vos hortor, Quirites, ut, etiamsi melius aliud
27    VI, 16|        etiam, ut confitear vobis, Quirites, minus hodierno die contendi,
28    VI, 17|                   17] Quapropter, Quirites, exspectate legatorum reditum
29    VI, 17|        Quid enim non debeo vobis, Quirites, quem vos a se ortum hominibus
30    VI, 18|            18] [VII] Quam ob rem, Quirites, consilio, quantum potero,
31    VI, 19|                 19] Venit tempus, Quirites, serius omnino, quam dignum
32    VI, 19| decernitur. Aut vincatis oportet, Quirites, quod profecto et pietate