Phil., Caput
1 I, 3 | senatus consultum, quod fieri vellet, attulit; quo recitato,
2 II, 1 | fato, patres conscripti, fieri dicam, ut nemo his annis
3 II, 29| quid refert, utrum voluerim fieri an gaudeam factum? Ecquis
4 II, 29| gaudebant, qui illud aut fieri noluerit aut factum improbarit?
5 II, 49| litteras, ut mihi satis fieri paterer a te; itaque ne
6 II, 55| senatus salva re publica ne fieri possent providerat. Cuius
7 II, 68| tuam te introire putas? Fieri non potest. Quamvis enim
8 III, 3 | quidem nobis, quia non posse fieri videbatur, firmissimum exercitum
9 III, 5 | rem publicam (neque enim fieri potuit aliter) Caesar liberavit.
10 IV, 2 | adprobavistis. Neque enim, Quirites, fieri potest, ut non aut ii sint
11 V, 18| sicarios, de templo carcerem fieri, opertis valvis Concordiae,
12 V, 53| legiones bello confecto missas fieri placere; quantamque pecunia
13 VII, 25| Nolite igitur velle, quod fieri non potest, et cavete, per
14 VIII, 4 | quam quidem intellego verbo fieri interdum deteriorem solere.
15 VIII, 9 | Viderunt enim ex mendicis fieri repente divites, itaque
16 X, 2 | iam verear, ne, id quod fieri minime debet, minuere amicitiam
17 X, 7 | qui admirabilis ad eum fieri solebat, praesidioque Italiae
18 X, 15| ab eo rem illam dicebant fieri debuisse. Quid ergo agunt
19 XI, 11| absurdum autem, qui praetor fieri non potuerit, petere eum
20 XI, 20| enim ratio, aut qui potest fieri, ut sine imperio teneatur
21 XI, 22| cogitationis tuae. Si autem fieri posset, vel pluris te animos
22 XI, 22| intenderes. Quod quoniam fieri non potest, isto te animo,
23 XI, 24| Tunc vel in caelum vos, si fieri poterit, umeris nostris
24 XIII, 16| audiamus, cum hoc pacem fieri posse credamus? [VIII] At
25 XIII, 34| Postremo negatis pacem fieri posse, nisi aut emisero
26 XIII, 49| denique aut vellet aut fieri posse arbitraretur? 'Prius
27 XIII, 49| melius est atque in alias, si fieri possit, terras demigrare,
28 XIV, 14| quid tale in re publica fieri posset, effecerit. An ut
29 XIV, 18| ad me bonorum concursum fieri videbis, ad te improbos
30 XIV, 19| moleste ferunt. Poteratne fieri, ut non proinde homines
31 XIV, 22| sustulerunt, quod in hac causa iam fieri non potest. Ex litteris
32 XIV, 31| pugnantes occiderint, monumentum fieri quam amplissimum. Magna
|