Phil., Caput

 1     I, 1  |           exponam vobis breviter consilium et profectionis et reversionis
 2     I, 1  |    sperarem aliquando ad vestrum consilium auctoritatemque rem publicam
 3     I, 7  |         conscripti, profectionis consilium; nunc reversionis, quae
 4    II, 26 |      maioribus ab alienis potius consilium peterent quam a suis et
 5    II, 29 |       Caesarem occiderunt; aliis consilium, aliis animus, aliis occasio
 6    II, 34 |         sit, quem et Narbone hoc consilium cum C. Trebonio cepisse
 7    II, 37 |        tempore si, ut dixi, meum consilium auctoritasque valuisset,
 8    II, 75 |       quaeris, nollem; sed tamen consilium a primo reprehendendum,
 9    II, 100|         cognosceretis. Quod fuit consilium, quem umquam convocasti,
10   III, 12 | conscripti, ut D. Bruti privatum consilium auctoritate publica comprobemus.
11   III, 34 |        Signum date populo Romano consilium vestrum non deesse rei publicae,
12    IV, 3  |           hoc insperatum omnibus consilium, incognitum certe ceperit,
13    IV, 14 |     senatum, id est orbis terrae consilium, delere gestit, ipse consilium
14    IV, 14 |   consilium, delere gestit, ipse consilium publicum nullum habet; aerarium
15     V, 13 |             13] Avet animus apud consilium illud pro reo dicere!),
16     V, 42 |          non copias; nullum erat consilium publicum, nulla libertas;
17   VII, 19 |  praesertim in re tam perspicua, consilium intellegi defuisse.~
18   VII, 20 |       civi non est satis, curam, consilium vigilantiamque praestabo.~
19    IX, 3  |   exempla maiorum quaerenda, sed consilium est eorum, a quo ipsa exempla
20     X, 23 |    quorum privatum de re publica consilium et factum auctoritate vestra
21    XI, 9  |         cum Dolabellae? Alterius consilium, ingenium, humanitatem,
22    XI, 12 |   turpiter restituti. Quod horum consilium, qui omnibus bonis hostes
23    XI, 17 |          virtutem esse summumque consilium neque se ei legatum id aetatis
24   XII, 6  |          me experior, cuius idem consilium quod tuum sentio quam reprehendatur.
25   XII, 7  |        Quem ad modum nostrum hoc consilium Capua probabit, quae temporibus
26   XII, 16 |          legatione sim aut ad id consilium admiscear, in quo ne si
27   XII, 29 |              29] Facite hoc meum consilium legiones novas non improbare (
28   XII, 30 |    conscripti, totum huiusce rei consilium non meo periculo, sed utilitate
29  XIII, 13 |     animum ei praesto fuisse nec consilium defuisse. Atque etiam hoc
30  XIII, 19 |   nuntius. Quo perculsus abiecit consilium referendi ad senatum de
31   XIV, 3  | sententiae; quorum ea mens idque consilium est, ut, cum videant gloriosissimum