Phil., Caput

 1    II, 95| Syngrapha sestertii centiens per legatos, viros bonos, sed timidos
 2   III, 26|       divinans se rediturum duos legatos Uticae reliquerat. Deinde
 3     V, 3 |     concedi possit roganti; [II] legatos vero ad eum mittere, de
 4     V, 4 |       Antonium arma ceperint, et legatos ad Antonium mittere? ut
 5     V, 4 |       Antonium, senatus decernit legatos ad Antonium. Utrum hoc est
 6     V, 25|  cogitaverunt. Ad hunc, di boni! legatos mitti placet? Norunt isti
 7     V, 25|      senatus severitas postulet? Legatos decernis? Si, ut depreceres,
 8     V, 26|     quaeret, quibus cum mandatis legatos miserimus; nomen ipsum legationis
 9     V, 27|    oppugnet. Itane vero? hoc per legatos rogandum est? Quid interest,
10     V, 33|      certe habebis.' Em, ad quem legatos mittamus, cui bellum moremur
11    VI, 3 |    Antonium valiturus esset, per legatos experiremur. Intellego,
12    VI, 3 |      neque iniuria. Ad quem enim legatos? ad eumne qui, pecunia publica
13    VI, 6 |        Antonium introire Mutinam legatos, exire inde tuto? Numquam
14    VI, 9 |          Antonium? Ad hunc utrum legatos an legiones ire oportebat?
15    VI, 16|           qui ita loquantur: 'Ne legatos quidem expectabimus?' Istam
16   VII, 2 |  exercitus dimittantur. Scilicet legatos ad eum misimus, non ut pareret
17   VII, 14|                           14] At legatos misimus. Heu me miserum!
18   VII, 14|        porro legiones ad senatum legatos mittere, senatum ad Antonium!
19   VII, 14|         est gravior. Missos enim legatos omnes vident, decreti nostri
20  VIII, 20|           turpis inluxit! Iterum legatos? Quid, si ille faceret inducias?
21  VIII, 20|   oppugnatio respiravit. Ad hunc legatos? cur? an ut eorum reditu
22  VIII, 21|             21] Equidem cum ante legatos decerni non censuissem,
23  VIII, 32|     hosti favere prae se ferant, legatos nostros ab Antonio despectos
24    IX, 4 |          rex Veientium, quattuor legatos populi Romani Fidenis interemit,
25   XII, 11|     etiam vehementius. Et ad eum legatos de pace mittemus, qui pacis
26   XII, 17|      fuit deligenda. Ego numquam legatos mittendos censui, ego ante
27  XIII, 36| mentionem scribitis in senatu et legatos esse consularis quinque.
28  XIII, 47|         aliquando ad clausulam. 'Legatos venire non credo.' Bene
29   XIV, 20|       Kalendis Ianuariis numquam legatos ad Antonium, semper illum