Phil., Caput
1 II, 4 | toto collegio expetitum Cn. Pompeius et Q. Hortensius
2 II, 12| Maxime vero consulatum meum Cn. Pompeius probavit, qui
3 II, 27| 27] Cn. Domitium non patris interitus,
4 II, 30| aliquando, Brutorum, C. Cassi, Cn. Domiti, C. Treboni, reliquorum
5 II, 38| urbe mansisses. At vero Cn. Pompei voluntatem a me
6 II, 54| Italia expulsos cumque iis Cn. Pompeium, quod imperi populi
7 II, 62| hereditas venerat; nondum in Cn. Pompei locum multorumque
8 II, 64| aede Iovis Statoris bona Cn. Pompei (miserum me! consumptis
9 II, 64| animo dolor), bona, inquam, Cn. Pompei Magni voci acerbissimae
10 II, 67| aleatoria; conchyliatis Cn. Pompei peristromatis servorum
11 II, 75| constantia. Tu vero quid es? Cn. Pompei liberi tum primum
12 II, 75| erat aequissimum contra Cn. Pompei liberos pugnare,
13 V, 39| ut omittam patrem, duos Cn. Pompei, summi et singularis
14 V, 41| 41] Sextusque Pompeius Cn. f. Magnus huius ordinis
15 V, 43| suspicaretur. Magni honores habiti Cn. Pompeio, cum esset adulescens,
16 IX, 4 | diuturnam memoriam reddiderunt. Cn. Ottavi, clari viri et magni,
17 IX, 14| Sulpicio, quod non est datum Cn. Octavio, cur, quod illi
18 X, 13| contulit, alterum in Macedonia Cn.Domitius adulescens summa
19 XI, 18| bellum gerendum dedit. De Cn.Pompei imperiis, summi viri
20 XI, 34| 34] Quid de Cn.Pompeio loquar? qui unum
21 XII, 27| gravissime dissidentibus civibus. Cn.Pompeius, Sexti filius,
22 XIII, 9 | nuper effecit; qua pace Cn. Pompei filium res publica
23 XIII, 10| redimet, redimet, inquam, Cn. Pompei domum filius. O
24 XIII, 12| discribetur, ut videatur a vobis Cn. Pompei filius in patrimonio
25 XIII, 12| Caesaris firmis ac ratis Cn. Pompei filius posset et
26 XIII, 30| melius rei publicae fuit Cn. Pompeium an sectorem Cn.
27 XIII, 30| Cn. Pompeium an sectorem Cn. Pompei vivere, Antonium?
28 XIII, 34| scelerati hominis exemplum. 'Cn. Pompeius ipse'—O nos turpes,
29 XIII, 34| O nos turpes, siquidem Cn. Pompeium imitati sumus! '
|