Phil., Caput
1 II, 12| commemoro? Frequentissimo senatui sic placuit ut esset nemo
2 II, 16| consulta fierent, vim adferebam senatui. O miser, sive illa tibi
3 III, 39| defendat ac defenderit: senatui magnae curae esse ac fore,
4 III, 39| habeantur gratiaeque referantur. Senatui placere, uti C. Pansa A.
5 V, 36| meritum in rem publicam senatui populoque Romano gratum
6 V, 44| complexus est causam quae esset senatui, quae populo, quae cunctae
7 V, 46| subvenerit, ob eas causas senatui placere C. Caesarem C. f.,
8 V, 49| contigisset adulescenti, ut esset senatui atque optimo cuique carissimus!
9 V, 52| quae praesidio consulibus, senatui populoque Romano reique
10 V, 53| ita censeo decernendum: 'senatui placere militibus veteranis,
11 VI, 4 | avarissimae paruerit quam senatui populoque Romano.~
12 VI, 6 | beneficiaque eorum grata esse senatui populoque Romano iisque
13 VI, 9 | vidisse videar, vertat se et senatui pareat. Numquam faciet;
14 VII, 9 | hominibus, tum vero universo senatui turpius? quid porro inconstantius
15 VII, 26| potestas nobis deliberandi; si senatui non paruerit, non illi senatus,
16 VIII, 21| revertissent renuntiavissentque senatui non modo illum de Gallia
17 VIII, 23| dixitque se +renuntiaturum senatui, nisi prius sibi respondisset,
18 VIII, 30| adiuvanda voluntatem et senatui et populo Romano probari
19 IX, 16| legatione mortem obierit, senatui placere Ser. Sulpicio statuam
20 X, 25| gerendae fecisse, eam rem senatui populoque Romano gratam
21 XI, 20| dederat. Cum dico 'mihi', senatui dico populoque Romano. A
22 XI, 30| 30] senatui placere C. Cassium pro consule
23 XI, 31| suis opibusque iuvissent, senatui populoque Romano gratum
24 XII, 4 | a Mutina? Nescio. Paret senatui? 'Credo', inquit Calenus; '
25 XIII, 14| fines imperii propagabis; senatui populoque Romano parebis,
26 XIII, 50| quos secum haberet, operam senatui populoque Romano pollicitus
27 XIII, 50| pollicitus esset, eamque rem senatui populoque Romano gratam
28 XIV, 38| Romani mortem oppetiverint: senatui placere, ut C. Pansa A.
|