Phil., Caput

 1     I, 5  |    cotidie magis magisque perditi homines cum sui similibus servis
 2     I, 14 |           magnum accipio dolorem, homines amplissimis populi Romani
 3     I, 29 |            Credo enim vos nobiles homines, magna quaedam spectantes,
 4    II, 15 |       praesidebat, consulebam, tu homines perditissimos cum gladiis
 5    II, 17 |                   17] Etenim, cum homines nefarii de patriae parricidio
 6    II, 19 |         diem viximus, cum gladiis homines conlocati stent? Accusa
 7    II, 21 | interfectum esse dixisti. Quidnam homines putarent, si tum occisus
 8    II, 33 |      atque adpetere videatur? qui homines tam agrestes, qui se, cum
 9    II, 39 |          plena curae; verum tamen homines, quamvis in turbidis rebus
10    II, 39 |        rebus sint, tamen, si modo homines sunt, interdum animis relaxantur.~
11    II, 58 |       quam ex oppidis municipales homines honesti ob viam necessario
12    II, 65 |        omnis tibi deos, non omnis homines et esse inimicos et futuros
13    II, 112|        Concordiae non patent, cur homines omnium gentium maxime barbaros,
14    II, 117|           occidere? An, cum illum homines non tulerint, te ferent?~
15   III, 20 |            et quidem ampli quidam homines, sed inmemores dignitatis
16    IV, 10 |       confido. Iam enim non solum homines, sed etiam deos immortales
17     V, 13 |        moresve novit, num denique homines? Est enim Creta vobis notior
18     V, 25 |         mitti placet? Norunt isti homines formam rei publicae, iura
19  VIII, 9  |     Albana definiunt. Atque etiam homines agrestes, si homines illi
20  VIII, 9  |        etiam homines agrestes, si homines illi ac non pecudes potius,
21    IX, 3  |        bellis periculosis obirent homines legationis munus audacius.
22     X, 22 |         videantur. Et sollicitant homines imperitos Saxa et Cafo,
23    XI, 1  |        haec capita nata sunt post homines natos taeterrima et spurcissima,
24    XI, 9  |            inquam, o perditissimi homines et amentissimi, multo miseriora.
25    XI, 28 |            alienam provinciam, si homines legibus scriptis uterentur,
26  XIII, 45 |          bellum est. Omnes te di, homines, summi, medii, infimi, cives,
27   XIV, 8  |    optimos viros honestissimosque homines maxime cum auctoritate huius
28   XIV, 19 |   Poteratne fieri, ut non proinde homines dequoque, ut quisque mereretur,