Phil., Caput
1 I, 6 | initium senatus cogendi fore videbatur.~
2 I, 8 | Sext. senatum frequentem fore; Antonium, repudiatis malis
3 II, 1 | commendationem tibi ad impios civis fore putavisti.~
4 II, 4 | modo nisi eversa re publica fore incolumem putabas. Poteras
5 II, 54| saeculorum umquam immemorem fore, consules ex Italia expulsos
6 III, 7 | magistratum inierint, curae nobis fore hodierno die spondeamus.~
7 III, 27| contione dixerat se custodem fore urbis seque usque ad Kalendas
8 III, 39| senatui magnae curae esse ac fore, ut pro tantis eorum in
9 V, 36| populoque Romano gratum esse et fore. Itaque senatum populumque
10 V, 41| populumque Romanum memorem fore, eique statuam equestrem
11 V, 45| XVII] Sed saepe spero fore huius adulescentis ornandi
12 V, 51| C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit,
13 VI, 6 | magnae laudi magnoque honori fore, passurumne censetis Antonium
14 VIII, 12| pertinere, quod te socium fore speras dominationis Antoni.
15 VIII, 21| conveniendi non fuisse, sperabam fore ut omnes inflammati odio,
16 IX, 6 | publica susceptum vitae finem fore, maluit in maximo rei publicae
17 X, 25| populoque Romano gratam esse et fore;~
18 XI, 6 | fuit, in Italia, si liceat, fore putatis Antonium? Mihi quidem
19 XI, 12| nisi crudelissimum putatis fore? Accedit Saxa nescio quis,
20 XII, 7 | exarserat? An non putamus fore ut eos paeniteat professos
21 XII, 11| coram putamus in postulando fore, quam fuerit tum, cum misit
22 XII, 13| consiliis victos in perpetuum fore?~
23 XII, 15| tolerabiles censes civitati fore? Aut isto tuo, mihi crede,
24 XII, 30| satisne tutum reditum putatis fore? Cum enim et vestram auctoritatem
25 XIII, 2 | desperandum, si convenisset, fore aliquem tolerabilem statum
26 XIII, 4 | anhelitum, quas contumelias fore censetis minasque verborum!
27 XIII, 50| honori dignitatique eam rem fore.' Hoc vel coniungi cum hoc
|