Phil., Caput
1 II, 4 | unam tribum sine Curione ferre potuisses? cuius etiam familiares
2 II, 26| potentiam quidem cuiusquam ferre potuit, me auctorem, credo,
3 II, 45| flagitia domus illa diutius ferre non potuit. Scisne me de
4 II, 45| desiderium tui discidii ferre non posset, se in exilium
5 II, 77| uberius, homo misericors ferre non potuit, caput aperuit,
6 II, 85| temptares, quid populus Romanus ferre et pati posset.~
7 II, 98| habes in loco patrui? de quo ferre, cum de reliquis ferres,
8 III, 9 | nostri ne in rege quidem ferre potuerunt. L. Brutus regem
9 III, 28| taeterrimam beluam quis ferre potest aut quo modo? Quid
10 III, 29| tulimus, quae nos necessitas ferre coegit, quae vis quaedam
11 V, 8 | sustinere tamen eum ac ferre posse tantam vim [tempestatis]
12 V, 24| nullum bellum inferret, ferre potuissent inpotentem, iracundum,
13 V, 24| quidem nequitiam quisquam ferre posset, bellum intulit provinciae
14 V, 49| quam virtus liberi populi ferre non posset. Eius autem filii
15 VI, 13| suum? quonam modo istum ferre possemus, si in hoc foro
16 VIII, 28| civitatis, non dico animo ferre, verum auribus accipere
17 IX, 2 | si quam opem rei publicae ferre posset, experiretur. Itaque
18 IX, 9 | quam aures Ser. Sulpici ferre didicissent, tum vero denique
19 X, 18| essent adrogantes, non possem ferre fastidium. An nos conantis
20 X, 20| Omnes nationes servitutem ferre possunt, nostra civitas
21 X, 21| civem, cuius desiderium ferre diutius civitas non potest.~
22 XI, 7 | animi non minoris fortiter ferre, si evenerit.~
23 XII, 13| eo numero relicti sunt, ferre non possumus. Quid censetis,
24 XIII, 20| quorum ille nomen prae metu ferre non poterat, eique in Galliam
25 XIII, 42| meam contumeliam nec meorum ferre nec deserere partis, quas
26 XIII, 46| huc, ut meorum iniurias ferre possim, si aut oblivisci
27 XIV, 16| conscius, adiutor, dolorem ferre non potuit doloris mei;
|