Phil., Caput
1 I, 7 | nocte cupiens retinere non potuit. Veritus sum, ne meus repentinus
2 I, 17| fixum, quod idem facere non potuit? ut multis multa promissa
3 II, 6 | accipi a latrone nullum potuit; in quo potes me dicere
4 II, 26| potentiam quidem cuiusquam ferre potuit, me auctorem, credo, desideravit;
5 II, 45| domus illa diutius ferre non potuit. Scisne me de rebus mihi
6 II, 72| sine me ille vicit? At ne potuit quidem. Ego ad illum belli
7 II, 75| tuto, ut ait, pervenire non potuit. Quonam modo igitur Dolabella
8 II, 77| homo misericors ferre non potuit, caput aperuit, in collum
9 II, 92| fefellit, aut num diutius sui potuit dissimilis esse? Inspectantibus
10 II, 97| Creta post M. Bruti decessum potuit liberari, cum Creta nihil
11 III, 5 | publicam (neque enim fieri potuit aliter) Caesar liberavit.
12 III, 6 | legio consedit Albae. Quam potuit urbem eligere aut oportuniorem
13 III, 17| accidere huic adulescenti potuit optatius quam cognosci ab
14 IV, 10| inpulsu deorum esse non potuit, quid est, quod de voluntate
15 V, 7 | quid? per auspicia ferri potuit? Silet augur verecundus
16 V, 13| quis novit aut quis nosse potuit? Nam Lysiaden Atheniensem
17 V, 30| fugam libere senatus haberi potuit, semper flagitavi, ut convocaremur.
18 V, 39| optatius populo Romano accidere potuit, quam, cum bellum civile
19 V, 39| fuisse declaravit in eo, quod potuit, cum Sex. Pompeium restituit
20 VI, 8 | 8] An ille non potuit, si Antonium consulem, si
21 IX, 12| Ser. Sulpicius relinquere potuit quam effigiem morum suorum,
22 XI, 2 | fecit Dolabella, in quo potuit, multis idem minatur Antonius.
23 XI, 15| potuisset (quid enim atrocius potuit, quid severius decernere?),
24 XIII, 22| Quodsi quis dubitare adhuc potuit, quin nulla societas huic
25 XIV, 16| adiutor, dolorem ferre non potuit doloris mei; contionem habuit
26 XIV, 23| quos voluit, expulit, quos potuit, occidit; supplicationis
|