Phil., Caput
1 I, 16 | sed quia rationem habendam maxime arbitror pacis atque otii.
2 I, 22 | ista lege datur, sed duae maxime salutares leges quaestionesque
3 II, 12 | quod te consulem non vidit. Maxime vero consulatum meum Cn.
4 II, 18 | cohaerentia inter se diceres, sed maxime disiuncta atque contraria,
5 II, 38 | sententia si valuisset ac non ei maxime mihi, quorum ego vitae consulebam,
6 II, 42 | 42] Quamquam hoc maxime admiratus sum, mentionem
7 II, 112| cur homines omnium gentium maxime barbaros, Ityraeos, cum
8 III, 3 | atque virtute, [tum,] cum maxime furor arderet Antoni, cumque
9 III, 11 | L. Bruto, principe huius maxime conservandi generis et nominis.~
10 V, 1 | exspectabant; nos autem tum, cum maxime consilio nostro subvenire
11 V, 7 | eas leges pervertit, quas maxime laudare poteramus? Ille
12 V, 26 | publicae, tum in bello, et maxime civili, quod opinione plerumque
13 V, 40 | intellexerit ei dominatum regium maxime displicere, cumque eius
14 V, 51 | hodie sit, qualemque eum maxime velle esse et optare debemus.~
15 VII, 4 | fuerint, idem in re una maxime populari, quod eadem salutaris
16 VIII, 31 | curiam. Huius industriam maxime equidem vellem ut imitarentur
17 IX, 7 | 7] Cuius cum adventu maxime perturbatus esset Antonius,
18 XI, 23 | Facis tu id quidem et eo maxime incumbis, ut intellego;
19 XI, 37 | offendas'; hoc enim vel maxime exaudio. Ego autem veteranos
20 XII, 10 | pecunia, militibus et, quod maxime deerat, armis nostros duces
21 XII, 30 | potissimum faciendum, quod maxime interesse rei publicae iudicaro.~
22 XIII, 4 | eorum ponite ante oculos, et maxime Antoniorum, incessum, aspectum,
23 XIV, 1 | cognovi, sic id, quod et omnes maxime optamus et ex ea victoria,
24 XIV, 8 | honestissimosque homines maxime cum auctoritate huius ordinis
25 XIV, 19 | de uno quoque nostrum et maxime, qui hoc loco sententias
26 XIV, 31 | certe non praeteribo, quae maxime occurrunt, quorum alterum
|