Phil., Caput

 1     I, 4 |     cum dictatoris nomen, quod saepe iustum fuisset, propter
 2     I, 11|         Solusne aberam, an non saepe minus frequentes fuistis,
 3    II, 67|  pluribus; suggerabantur etiam saepe (non enim semper iste felix)
 4    II, 68|   somno excitari, furere etiam saepe vigilantem.~
 5   III, 2 |      nisi provisum est, magnas saepe clades; certus autem dies
 6   III, 9 |    quod nos vitium in privatis saepe tulimus, id maiores nostri
 7   III, 23|   honestissimis contionibus et saepe et iure vexatus, non templo
 8     V, 40|  imperatore, pontifice maximo, saepe numero res publica et bene
 9     V, 45|        consequemur. [XVII] Sed saepe spero fore huius adulescentis
10     V, 47| petitionis inter aequales. Ita saepe magna indoles virtutis,
11     V, 53|        essemus usi, bellum, ut saepe dixi, nullum haberemus.~
12    VI, 11|  plausus ille in triumpho est, saepe ludis, ubi aedilitas delata
13  VIII, 22|  conscripti, a princibus. Sed (saepe iam dixi) omnes in tanto
14    IX, 15|  honestissimeque actae, in qua saepe magno usui rei publicae
15     X, 2 | rogatus est ante me; a quo ita saepe dissentio, ut iam verear,
16     X, 6 |    verbum tibi non excidit, ut saepe fit, fortuito; scriptum,
17    XI, 8 |         at compluribus annorum saepe multorum. Nec vero graviora
18    XI, 15|         Quapropter, ut invitus saepe dissensi a Q. Fufio, ita
19    XI, 24|     expetendae videntur, sicut saepe multis clarissimis viris
20    XI, 31|   filium, si, ut multis bellis saepe numero imperium populi Romani
21    XI, 33|      honorifice, quam graviter saepe in senatu praedicaverunt!~
22   XII, 1 |    errare eum, cui vos maximis saepe de rebus assentiamini, consolor
23   XII, 22|      urbe ac domi, tamen multa saepe temptata sunt, ubi me non
24   XIV, 3 |    tenete vestra memoria, quod saepe ostendistis, huius totius
25   XIV, 33|     Romanus exstruxerit. Multi saepe exercitus Punicis, Gallicis,