Phil., Caput

 1     I, 7 |              nunc reversionis, quae plus admirationis habet, breviter
 2     I, 7 |            urbs mihi coniunctissima plus una me nocte cupiens retinere
 3     I, 8 |             mihi, fortasse quod eos plus etiam rei publicae quam
 4     I, 19|            ne praetoriae provinciae plus quam annum neve plus quam
 5     I, 19|     provinciae plus quam annum neve plus quam biennium consulares
 6     I, 33|            gloriae, gloriosum putes plus te unum posse quam omnes
 7    II, 1 |     recordamini. Mihi poenarum illi plus, quam optaram, dederunt:
 8    II, 31| conservatoresque rei publicae sint, plus quam sicarios, plus quam
 9    II, 31|           sint, plus quam sicarios, plus quam homicidas, plus etiam
10    II, 31|      sicarios, plus quam homicidas, plus etiam quam parricidas esse,
11    II, 31|             est solutus, si ab urbe plus quam decem dies afuisset?
12    II, 38|        oratio mea. An ille quemquam plus dilexit, cum ullo aut sermones
13    II, 39|           desiderii, cum me vidisse plus fateretur, se speravisse
14    II, 72|        postulabas, sed quid ad rem? Plus ille poterat.~
15    II, 98|            idem tribuas: neque enim plus quam tres aut quattuor reliqui
16   III, 25|          amicitiam M. Antoni veriti plus ei tribuerunt, quam fortasse
17     V, 17|      civitatem a L. Bruto liberatam plus potuerunt quam universa
18     V, 51|             domestici doloris, quae plus apud eum possit quam salus
19    VI, 18|              quantum potero, labore plus paene, quam potero, excubabo
20  VIII, 16|             Fufi, fateor te vidisse plus quam me. Ego P. Clodium
21    XI, 17|           provincia commutatum, nec plus extraordinarium imperium
22    XI, 26|   confecerit Brutus et intellexerit plus se rei publicae profuturum,
23  XIII, 8 |    liberavit, tum me eius beneficio plus quam pro virili parte obligatum
24  XIII, 22|        Cognita morte C. Treboni non plus gavisus sum, quam dolui.'