Phil., Caput

 1     I, 5 |     videatur tum valde reliquum tempus ab illo uno die dissensisse.~
 2     I, 9 |         facerent, non quo me ad tempus occursurum non putarem,
 3    II, 37|         Pompei atque illud omne tempus obiecisti. Quo quidem tempore
 4    II, 45|    notissimis dicere? Recordare tempus illud, cum pater Curio maerens
 5    II, 88|      sustulit? Sed incidi in id tempus, quod iis rebus, in quas
 6   III, 1 |         patres conscripti, quam tempus rei publicae postulabat,
 7   III, 2 | Kalendae Ianuariae, tamen breve tempus longum est inparatis. Dies
 8   III, 32|  beneficio utemini? Nullum erit tempus hoc amisso. A tergo, fronte,
 9   III, 33|       non intellegebat, ad quod tempus me et meas vires reservarem.
10   III, 33|        nactus facultatem nullum tempus, patres conscripti, dimittam
11     V, 30|        licebit. Teretur interea tempus, belli apparatus refrigescent.
12     V, 52|        triennium ante legitimum tempus magistratus petere, capere,
13     V, 53|   facilius adparabitis ea, quae tempus et necessitas flagitat.
14    VI, 19|                       19] Venit tempus, Quirites, serius omnino,
15   VII, 7 |       patres conscripti, nullum tempus umquam fuit. [III] Itaque
16   VII, 27|       nihilum recidere patiare. Tempus habes tale, quale nemo habuit
17  VIII, 5 |       suscepit. Decernendi enim tempus nondum erat; belli autem
18  VIII, 5 |       erat; belli autem gerendi tempus si praetermisisset, videbat
19  VIII, 23| discederet, quam obsidebat, cum tempus ille differret, virgula
20     X, 9 |           9] Exspectatum igitur tempus a Bruto est. Nam, quoad
21    XI, 24|  decretam audiet, quam potuerit tempus ei rei datum suspicari.
22  XIII, 24|    lustris, popinis, alea, vino tempus aetatis omne consumpsisses,
23   XIV, 35|     victoribusque cumulate, cum tempus venerit, persolvenda; qui