Phil., Caput

 1    II, 5 |         quod te abstinueris nefario scelere? Qua in re non tam iucundum
 2    II, 18|       Vitricum tuum fuisse in tanto scelere fatebare, poena adfectum
 3    II, 32|          conclusionis meae, quoniam scelere a te liberati sunt, ab eodem
 4    II, 50|      nefarie fecerit. Ab huius enim scelere omnium malorum principium
 5    II, 55|   providerat. Cuius tamen scelus in scelere cognoscite.~
 6    II, 59|             fuit, si potest ulla in scelere esse felicitas. Sed quoniam
 7   III, 5 |           natus esset, rem publicam scelere Antoni nullam haberemus.
 8    IV, 9 |          neque eum reciperet, magno scelere se adstringeret; omnes enim
 9    IV, 15|           Catilinae gloriari solet, scelere par est illi, industria
10    IV, 16|   amplissimis in me beneficiis sine scelere facere possum. Hodierno
11     V, 20|             cum autem semel gladium scelere imbuisset, nulla res ei
12    VI, 7 |            tali cive liberando sine scelere non possumus.~
13     X, 6 |          eas, quas ille a C. Antoni scelere avertit et ad rem publicam
14    XI, 2 |             2] Ecce tibi geminum in scelere par, invisitatum, inauditum,
15    XI, 5 |          solebant, sunt perfidia et scelere violatae; nocturnus introitus
16    XI, 29|         novo, inaudito, inexpiabili scelere polluerit nefarioque se
17   XII, 12| obliviscetur ulla posteritas, cuius scelere in hac vestitus foeditate
18   XII, 15|            ferebamus, hos nunc omni scelere coopertos tolerabiles censes
19  XIII, 4 |     conabitur, Luci eum sanctitas a scelere revocabit. Illis locus si
20  XIII, 22|           sceleratum Trebonium? quo scelere, nisi quod te Idibus Martiis
21  XIII, 27|             curiam incendisset. Quo scelere damnatus in eam urbem rediit
22   XIV, 6 |         igitur is, qui omnes hostes scelere superavit, nomine hostis
23   XIV, 9 |        appellare non audeat, quorum scelere crudelitatem Carthaginiensium