Phil., Caput

 1     I, 21|          legibus illis, nemo, quem futurum putemus. Armis enim gesta
 2    II, 34|          quaeso, Antoni, quid tibi futurum sit, quem et Narbone hoc
 3    II, 77|            illa mima posthac nihil futurum; omnem se amorem abiecisse
 4    II, 81|            quid vitii in auspiciis futurum sit, nisi qui de caelo servare
 5    II, 83|          tu iam Kalendis Ianuariis futurum esse provideras et tanto
 6    II, 89|        timere desisses, similem te futurum tui. Itaque, cum ceteri
 7    IV, 4 |             non sine exitio nostro futurum Antoni reditum fuisse? Ita
 8    IV, 10| familiamque eius recidat! Quod ita futurum esse confido. Iam enim non
 9     V, 7 |          ante factum vidimus, quam futurum quisquam est suspicatus?~
10     V, 21|       magistratu abisset, ad urbem futurum cum exercitu, introiturum,
11     V, 22|    iugulari coegit. Quo animo hunc futurum fuisse censetis in nos,
12    VI, 9 |         confirmasse, numquam illum futurum in senatus potestate, refellendi
13    IX, 6 |           paruisset, dissimilem se futurum sui, sin paruisset, munus
14    IX, 11|            senatus quam clari viri futurum sit.~
15     X, 6 |         adsensum? quod etiam hodie futurum arbitror. Legiones abducis
16    XI, 31|        eorum officii non immemorem futurum. Utique C. Pansa A.Hirtius
17   XII, 4 |          senatus quidem potestatem futurum se dixerit?' Durum videbatur;
18   XII, 26|         viderint; ego me vix tutum futurum puto. Novi hominis furorem,
19  XIII, 40|          nostrum ceciderint, lucro futurum est, quod spectaculum adhuc
20  XIII, 40|              scribit, 'lucro nobis futurum.'~
21   XIV, 3 |      gloriosissimum illum D. Bruto futurum diem, quo die propter eius
22   XIV, 15|        occuparent, ad me concursum futurum civitatis putabant. Quod