Phil., Caput

 1    II, 40|      illo commodo, si quod erat, animi quidam dolor iungeretur;
 2    II, 46|        adulescentem summa spe et animi et ingenii praeditum rei
 3   III, 4 |       est tanta, quantam maximam animi nostri capere possunt. Quis
 4     V, 22|       quae effrenatio inpotentis animi! Cum eius promissis legiones
 5     V, 23|    immortalium beneficio, divina animi, ingenii, consilii magnitudine,
 6   VII, 7 |             7] huius magnitudini animi, gravitati, sapientiae tempestas
 7   VII, 12|    inbecillitate, qua macie! Sed animi vires corporis infirmitas
 8   VII, 18|     faciet inimico? et qui illud animi causa fecerit, hunc praedae
 9  VIII, 13|   virtute, consilio, magnitudine animi liberatam rem publicam arbitrabatur.~
10  VIII, 17|          dissentire possum, sine animi summo dolore non possum.
11  VIII, 19|     omnia, nec tamen sine dolore animi; neminem illi civitati inimicum
12    IX, 9 |     cedere cogebatur magnitudini animi orationisque gravitati,
13    XI, 7 | providere, ne quid tale accidat, animi non minoris fortiter ferre,
14    XI, 9 |           Nam, quo maior vis est animi quam corporis, hoc sunt
15    XI, 9 |        innocentiam, magnitudinem animi in patria liberanda quis
16    XI, 17|    parumque in eo putaretur esse animi, parum roboris senatusque
17    XI, 28|         Cassius pari magnitudine animi et consilii praeditus nonne
18   XII, 2 |     atque victo, si magnitudinem animi, qui praeferret mortem servituti.
19   XII, 3 |  caliginem; praestrinxerat aciem animi D. Bruti salus. Quodsi in
20   XIV, 4 |       inbecillitatem valetudinis animi virtus et spes victoriae
21   XIV, 28|       Hic ergo adulescens maximi animi, ut verissime scribit Hirtius,
22   XIV, 37|          constantia, magnitudine animi, felicitate populum Romanum