Phil., Caput

 1    II, 13|             reliqui sunt. L. Cotta, vir summo ingenio summaque prudentia,
 2    II, 39|           Quid vero ille singularis vir ac paene divinus de me senserit,
 3    II, 56|          corruptum. Nihil horum. At vir bonus et re publica dignus.
 4    II, 69|          disciplina? Fuit enim ille vir, patres conscripti, sicuti
 5    II, 90|           invideris. [XXXVI] Qui tu vir, di immortales, et quantus
 6    II, 96|       venderes, ipse possedit. Ille vir fuit; nos quidem contemnendi,
 7   III, 25|            idem fecit L. Philippus, vir patre, avo maioribusque
 8   III, 25|           Piso, necessarius meus et vir et civis egregius, parique
 9   VII, 12|           Quid igitur profectus est vir fortissimus, meus collega
10  VIII, 11|           Hic mihi etiam Q. Fufius, vir fortis ac strenuus, amicus
11    IX, 1 |          vero dubito, quin, si ille vir legationem renuntiare potuisset,
12    IX, 15|         igitur isto honore etiam is vir, cui nullus honos tribui
13    IX, 16|                       16] cum talis vir ob rem publicam in legatione
14     X, 16|           acta sua defenderet, quam vir fortissimus defendit Hirtius,
15     X, 18|           praeter veteranos milites vir, qui ad servitutem propulsandam
16    XI, 19|             ut aut praestantissimus vir, si tibi non sit adsensum,
17    XI, 24|         cadere suspicionem collega, vir clarissimus, non potest.
18   XII, 6 |           reprehendimur soli? Quid? vir fortissimus Pansa sine causa
19  XIII, 8 | misericordia liberati. Talis igitur vir et civis opinione labi potest,
20  XIII, 49|           Cum hoc pacem M. Lepidus, vir ornatissimus omnibus et
21   XIV, 7 |            eos appellat clarissimus vir; quae sunt urbanarum maledicta