Phil., Caput

 1    II, 73|         ad te et ad praedes tuos milites misit, cum repente a te
 2   III, 31| quodcumque nactus est; epulantur milites; ipse autem se, ut fratrem
 3    IV, 11|    solent, quamquam paratissimos milites ad proeliandum videant,
 4     V, 3 |    consilio suscepissent, deinde milites veteranos, qui cum ab Antonio
 5     V, 23|         patrias adiit, veteranos milites convocavit, paucis diebus
 6     V, 28|          in Galliam avertit; tum milites veteranos, qui primi Caesarem
 7     V, 46|       summo rei publicae tempore milites veteranos ad libertatem
 8     V, 53|          iis coloniis esset, quo milites veterani deducti essent,
 9   VII, 10|      auctoritate vestra veterani milites, qui C. Caesarem secuti
10   VII, 13|       officinas in urbe videtis, milites cum gladiis secuntur consulem,
11   VII, 24|         cohortatus est solum, ut milites fierent, sed etiam facultatibus
12  VIII, 4 |     auctoritatem damus, quam, ut milites fiant sine vi, sine multa,
13     X, 12|        magis videbamus quam ipsi milites, a quibus tanta in iudicando
14     X, 18|       nemo est praeter veteranos milites vir, qui ad servitutem propulsandam
15    XI, 20|       imperium, nisi dedissetis. Milites veterani, qui illius auctoritatem,
16    XI, 39|      arbitror, quam quid tirones milites, flos Italiae, quid novae
17  XIII, 19|          polliceretur! Rediit ad milites; ibi pestifera illa Tiburi
18  XIII, 33|   insimulas, pugio respondebit. 'Milites aut meos aut veteranos contraxistis
19  XIII, 35|          usi liberalitate Antoni milites imperatorem reliquerunt
20   XIV, 33|      nunc vero etiam sanctissimi milites, quod vestra virtus neque
21   XIV, 38|      virtute reliquarum legionum milites pro salute et libertate