Phil., Caput

 1    II, 3  |       nepotes Q. Fadi, libertini hominis fuisse. At enim te in disciplinam
 2    II, 9  |     minus non dico oratoris, sed hominis quam id obicere adversario,
 3    II, 15 |     etiam Ballioni. O foeditatem hominis flagitiosam, o impudentiam,
 4    II, 30 |                 30] Sed stuporem hominis vel dicam pecudis attendite.
 5    II, 31 | paulisper cogitationemque sobrii hominis punctum temporis suscipe.
 6    II, 66 |        non illa quidem luxuriosi hominis, sed tamen abundantis. Horum
 7    II, 77 |        XXXI] At videte levitatem hominis. Cum hora diei decima fere
 8    II, 80 |        incredibilem stupiditatem hominis cognoscite.~
 9    II, 84 |              84] Sed adrogantiam hominis insolentiamque cognoscite.
10    II, 111|      nudus est contionatus, tuum hominis simplicis pectus vidimus.
11   III, 2  | consensuque populi Romani facile hominis amentis fregissemus audaciam.
12     V, 29 |       parebit ille legatis. Novi hominis insaniam, adrogantiam, novi
13  VIII, 29 |        admittere, etiam seducere hominis est nihil de dignitate,
14     X, 11 |        ac divina virtus furentis hominis conatum atque audaciam compressisset!
15     X, 23 |    exercitus? inmoderati, credo, hominis et turbulenti; videte ne
16    XI, 1  |    optimi civis moderatissimique hominis, accepimus, inest tamen
17    XI, 6  |     quoad progredi potuerit feri hominis amentia, neque Antonius
18   XII, 5  |        restitui potest? Cuiusvis hominis est errare, nullius nisi
19   XII, 26 |         tutum futurum puto. Novi hominis furorem, novi effrenatam
20  XIII, 34 |        adferet aliquod scelerati hominis exemplum. 'Cn. Pompeius
21  XIII, 43 |     societatem violare, piissimi hominis,'—Tibi cum Lepido societas