Phil., Caput

 1    II, 3 |       contra gratiam non virtutis spe, sed aetatis flore collectam,
 2    II, 38|      quorum ego vitae consulebam, spe victoriae elati obstitissent,
 3    II, 46|      redimeret adulescentem summa spe et animi et ingenii praeditum
 4   III, 29|           et perpessi sumus, alii spe forsitan reciperandae libertatis,
 5     V, 32|           partium, sed ex nefaria spe perditissimorum civium excitatum,
 6    VI, 3 |    viderentur. Hodierno autem die spe nescio qua pacis obiecta
 7   VII, 5 |      litteras ad te mittat de sua spe rerum secundarum? eas tu
 8   VII, 8 |          Antonio esse nolo. Magna spe ingredior in reliquam orationem,
 9   VII, 25| immortales! patres conscripti, ne spe praesentis pacis perpetuam
10  VIII, 9 |         non pecudes potius, inani spe ad aquas usque et Puteolos
11    IX, 2 |        perveniendi ad M. Antonium spe profectus est, nulla revertendi.
12     X, 20|          20] [X] Magna nos quidem spe et prope explorata libertatis
13    XI, 10|        non inpudentissimos oculos spe et mente defigere?~
14   XII, 2 |       decretorum videbamini, quam spe allata deditionis, quam
15   XII, 5 |            accusabant amici, quod spe pacis legationem suscepissem.'
16   XII, 5 |         dico dignitate, sed etiam spe salutis spoliatus Antonius.~
17   XII, 7 |       erratum, patres conscripti, spe falsa atque fallaci, redeamus
18   XII, 8 |      inflammato animo futurus sit spe pacis oblata? Ipsa illa
19   XII, 18|       Itaque, ut alacres et laeti spe pacis oblata inter se impii
20   XIV, 17|   utilitate rei publicae, sed tum spe, tum timore moderari?~