Phil., Caput

 1     I, 24 |       provinciis, de iudiciis, eas, inquam, Caesaris leges nos, qui
 2     I, 31 |         loquor cum dolore) hanc tu, inquam, potuisti aequo animo tantam
 3     I, 32 |             iniusta est a te, a te, inquam, mortuo Caesari nota ad
 4    II, 30 |            causam; edormi crapulam, inquam, et exhala. An faces admovendae
 5    II, 53 |         contulisses. [XXII] Tu, tu, inquam, M. Antoni, princeps C.
 6    II, 64 |          haeret animo dolor), bona, inquam, Cn. Pompei Magni voci acerbissimae
 7    II, 91 |                         91] tu, tu, inquam, illas faces incendisti,
 8    II, 112|    omittamus: hunc unum diem, unum, inquam, hodiernum diem, hoc punctum
 9     V, 33 |           conscripti, bello, bello, inquam, decertandum est, idque
10   VII, 15 |          exclusit senatum: ut haec, inquam, omittam, ne hoc quidem
11   VII, 24 | facultatibus suis sublevavit, huic, inquam, tali viro, quem nos senatus
12  VIII, 22 |     contumeliose: Deserti, deserti, inquam, sumus, patres conscripti,
13    IX, 8  |           sed dicendum tamen), vos, inquam, Ser. Sulpicium vita privastis;
14    XI, 9  |                 9] Alia sunt, alia, inquam, o perditissimi homines
15   XII, 3  |               II] Decepti, decepti, inquam, sumus, patres conscripti;
16   XII, 7  |       eiecit, exclusit. Illi, illi, inquam, urbi fortissime conanti
17   XII, 20 |     crediturum putavit. Non ferent, inquam, oculi Saxam, Cafonem, non
18  XIII, 10 |         Antonius, redimet, redimet, inquam, Cn. Pompei domum filius.
19  XIII, 41 |      Caesarem dicere audes? Tu, tu, inquam, illum occidisti Lupercalibus;
20   XIV, 12 |      interfecta (hostium dico; ita, inquam, hostium, quamvis hoc isti