Phil., Caput
1 I, 24 | provinciis, de iudiciis, eas, inquam, Caesaris leges nos, qui
2 I, 31 | loquor cum dolore) hanc tu, inquam, potuisti aequo animo tantam
3 I, 32 | iniusta est a te, a te, inquam, mortuo Caesari nota ad
4 II, 30 | causam; edormi crapulam, inquam, et exhala. An faces admovendae
5 II, 53 | contulisses. [XXII] Tu, tu, inquam, M. Antoni, princeps C.
6 II, 64 | haeret animo dolor), bona, inquam, Cn. Pompei Magni voci acerbissimae
7 II, 91 | 91] tu, tu, inquam, illas faces incendisti,
8 II, 112| omittamus: hunc unum diem, unum, inquam, hodiernum diem, hoc punctum
9 V, 33 | conscripti, bello, bello, inquam, decertandum est, idque
10 VII, 15 | exclusit senatum: ut haec, inquam, omittam, ne hoc quidem
11 VII, 24 | facultatibus suis sublevavit, huic, inquam, tali viro, quem nos senatus
12 VIII, 22 | contumeliose: Deserti, deserti, inquam, sumus, patres conscripti,
13 IX, 8 | sed dicendum tamen), vos, inquam, Ser. Sulpicium vita privastis;
14 XI, 9 | 9] Alia sunt, alia, inquam, o perditissimi homines
15 XII, 3 | II] Decepti, decepti, inquam, sumus, patres conscripti;
16 XII, 7 | eiecit, exclusit. Illi, illi, inquam, urbi fortissime conanti
17 XII, 20 | crediturum putavit. Non ferent, inquam, oculi Saxam, Cafonem, non
18 XIII, 10 | Antonius, redimet, redimet, inquam, Cn. Pompei domum filius.
19 XIII, 41 | Caesarem dicere audes? Tu, tu, inquam, illum occidisti Lupercalibus;
20 XIV, 12 | interfecta (hostium dico; ita, inquam, hostium, quamvis hoc isti
|