Phil., Caput

 1    IV, 13|   crudelitatem mortis et dedecus virtus propulsare solet, quae propria
 2    IV, 13|   incerta sint, caduca, mobilia, virtus est una altissimis defixa
 3     V, 2 |        consensus vestrum, quanta virtus, quanta constantia, quantam
 4     V, 35|        enim ullam mercedem tanta virtus praeter hanc laudis gloriaeque
 5     V, 49|         suas amplificandas, quam virtus liberi populi ferre non
 6  VIII, 1 |    sustinere. Nam cum senatus ea virtus fuisset, quae solet, et
 7     X, 9 |         autem, nisi eius sceleri virtus M. Bruti obstitisset), Macedoniam,
 8     X, 11|      nisi incredibilis ac divina virtus furentis hominis conatum
 9     X, 11|      illa Bruti, quae cura, quae virtus! Etsi ne C. quidem Antoni
10    XI, 33|         ingenii indoles summaque virtus. Quid de patre dicam? cuius
11  XIII, 19|      enim incredibilis ac divina virtus latronis impetus crudelis
12  XIII, 24|         tribuisset? ecquo te tua virtus provexisset, ecquo genus
13  XIII, 44|      cuius memorabilis ac divina virtus lucem adfert rei publicae (
14   XIV, 4 | inbecillitatem valetudinis animi virtus et spes victoriae confirmavit;
15   XIV, 18|    cursus, sic in viris fortibus virtus virtute superatur. Tu, si
16   XIV, 33| sanctissimi milites, quod vestra virtus neque oblivione eorum, qui
17   XIV, 35|        in quo nisi tanta militum virtus exstitisset, parricidio
18   XIV, 38|                       38] cumque virtus legionum digna clarissimis
19   XIV, 38|        hostium militumque divina virtus, utique, quae praemia senatus