Phil., Caput

 1     I, 31|       inquam, potuisti aequo animo tantam dignitatem deponere? Tu
 2     I, 37|      quibus est [ipse] carissimus; tantam tamen sollicitudinem bonorum,
 3    II, 5 | clarissimos viros soles appellare, tantam essent gloriam consecuti.
 4    II, 19|           tam impudenter, sed, qui tantam rerum repugnantiam non videas,
 5    II, 57|            exstitisse auditum est, tantam turpitudinem, tantum dedecus?~
 6    II, 73|            est. Qui risus hominum, tantam esse tabulam, tam varias,
 7     V, 8 |           tamen eum ac ferre posse tantam vim [tempestatis] imbris
 8     V, 11|           portenti simile videatur tantam pecuniam populi Romani tam
 9     V, 53|          praetore, pollicitus sit, tantam dari placere; utique C.
10    VI, 18|       interfui; nullam umquam vidi tantam, quanta nunc vestrum est.
11   VII, 6 |        voluntate alii fuerint, sed tantam causam non habuerunt, in
12    IX, 16|      locent, quantique locaverint, tantam pecuniam redemptori adtribuendam
13     X, 7 |      Tantamne patientiam, di boni, tantam moderationem, tantam in
14     X, 7 |         boni, tantam moderationem, tantam in iniuria tranquillitatem
15     X, 14|         neque hoc cadere verbum in tantam virtutis praestantiam potest.
16    XI, 14|            et huius generis copiam tantam habeat Antonius, quod scelus
17  XIII, 10|          defleta sunt. Decrevistis tantam pecuniam Pompeio, quantam
18  XIII, 28|           Saserna; sed omnes tamen tantam habent similitudinem inter
19  XIII, 48|       misimus; repudiasti; nunc in tantam flammam tamque inveteratam