Phil., Caput

 1     I, 5 |                   5] Liberatus periculo caedis paucis post diebus
 2     I, 38|     saepius sine meo vestroque periculo fiet, utar; si minus, quantum
 3   III, 25|       habere debemus. Qui enim periculo carere possumus in tanta
 4   VII, 16|      deinceps, ut proposui, de periculo; quod etsi minus est fugiendum
 5   VII, 21|             21] [VIII] Dixi de periculo; docebo ne coagmentari quidem
 6   VII, 27| perpetuum rem publicam metu et periculo liberare. Quibus de rebus
 7  VIII, 22|       iam dixi) omnes in tanto periculo, qui recte et fortiter sentient,
 8  VIII, 29|        de dignitate, nimium de periculo cogitantis. Quod autem est
 9     X, 4 |        quas ipse suo labore et periculo ad rei publicae, non ad
10     X, 20|      tamen pro libertate vitae periculo decertandum est. Non enim
11    XI, 4 |  diripere cupientis vitae suae periculo conligavit, progressu arcuit,
12    XI, 37|  publicam defendunt vitae suae periculo, non tueri solum, sed etiam
13   XII, 16|      concessum sit, meo semper periculo peccet Antonius, cum ei
14   XII, 22|       ita sit, nihilne mihi de periculo meo cogitandum putatis? [
15   XII, 30|  huiusce rei consilium non meo periculo, sed utilitate rei publicae
16  XIII, 6 | antiquius, ne decernam capitis periculo, fugiam omne discrimen,
17  XIII, 8 |     armis maximo civilis belli periculo liberavit, tum me eius beneficio
18   XIV, 15|      fieret et cum vitae etiam periculo, famam istam fascium dissipaverunt,
19   XIV, 37|    conservarint dimicatione et periculo vitae suae, uti ob eas res