Phil., Caput

 1     I, 30 |          tuae se non obtulerunt? Quin mihi etiam, quo auctore
 2    II, 23 |   quantum facere enitique potui, quin Pompeium a Caesaris coniunctione
 3    II, 74 |        se verteret, non habebat. Quin his ipsis temporibus domi
 4    II, 119|                             119] Quin etiam corpus libenter optulerim,
 5   III, 21 |        fuit, quid potest dicere, quin, cum de illo tacuerit, se
 6   III, 33 |         diurnum neque nocturnum, quin de libertate populi Romani
 7   VII, 6  |      atque optimum consulem, non quin pari virtute et voluntate
 8  VIII, 13 |                              13] Quin etiam de illo homine queri
 9  VIII, 20 |         est (iure hoc meo dico), quin mecum habeat aliquam coniunctionem
10    IX, 1  |    quaereremus. Nec vero dubito, quin, si ille vir legationem
11    IX, 5  |          Nunc autem quis dubitat quin ei vitam abstulerit ipsa
12    IX, 8  |     nulla dubitatio relinquetur, quin honore mortui, quam vivo
13     X, 1  |      quidem moram interposuisti, quin quam primum maximo gaudio
14    XI, 36 |     ornem, ut effici non possit, quin eos tam oderim, quam rem
15  XIII, 22 |      quis dubitare adhuc potuit, quin nulla societas huic ordini
16  XIII, 46 |         Pansam consules putatis, quin ad Antonium transeant, Brutum
17  XIII, 46 | adulescens, poteritne se tenere, quin D. Bruti sanguine poenas
18  XIII, 48 |       quae postulant cognoscam.' Quin tu abis in malam pestem