Phil., Caput

 1     I, 31 |    concordia! quanto metu senatus, quanta sollicitudine civitas tum
 2    II, 18 |      contraria, ut non tanta mecum quanta tibi tecum esset contentio.
 3    II, 37 |         tanta in maestitia fuisse, quanta ceteri optimi cives, si
 4    II, 43 |                             43] At quanta merces rhetori data est!
 5    II, 46 |                46] Quo tempore ego quanta mala florentissimae familiae
 6    II, 79 |        inductus, elusus. Qua in re quanta fuerit uterque vestrum perfidia
 7    II, 108|           multi. Ista vero quae et quanta barbaria est! Agmine quadrato
 8   III, 4  |          referri tanta non potest, quanta debetur, habenda tamen est
 9    IV, 15 |            senatu concordia tanta, quanta numquam fuit, felicitate
10     V, 2  |         quantus consensus vestrum, quanta virtus, quanta constantia,
11     V, 2  |            vestrum, quanta virtus, quanta constantia, quantam sitis
12     V, 38 | necessitate quam iudicio tulisset. Quanta vero is moderatione usus
13    VI, 18 |         nullam umquam vidi tantam, quanta nunc vestrum est. Unum sentitis
14   VII, 15 |                                15] Quanta enim illa erit rei publicae
15   VII, 15 |        turpitudo, quantum dedecus, quanta labes, dicere in hoc ordine
16  VIII, 18 |       venisse eum contra se. Vide, quanta caritas sit patriae; cum
17    XI, 1  |           putem. Perspeximus enim, quanta in iis, qui contra patriam
18  XIII, 15 |            tanta in te auctoritas, quanta debet in homine nobilissimo,