Phil., Caput

 1     I, 32 |        Tum denique liberati per viros fortissimos videbamur, quia,
 2    II, 5  | conservati, quos tu clarissimos viros soles appellare, tantam
 3    II, 16 |       sive sunt, qui apud talis viros tam impudenter loquare!
 4    II, 36 |   pulcherrimi facti clarissimos viros res publica auctores; ego
 5    II, 37 |      Illos ego praestantissimos viros, lumina rei publicae, vivere
 6    II, 95 | sestertii centiens per legatos, viros bonos, sed timidos et imperitos,
 7    II, 116|          116] Quodsi non metuis viros fortis egregiosque civis,
 8   III, 4  |     tectis Brundisi fortissimos viros optimosque civis iugulari
 9   III, 10 |        ad trecentos fortissimos viros civisque optimos trucidavit.~
10  VIII, 14 |          complures alios summos viros, qui cum Opimio consule
11  VIII, 15 |  consules illos aut clarissumos viros vituperandos putas? Ego
12     X, 6  |       aliquando et mitiga, audi viros bonos, quibus multis uteris,
13  XIII, 26 |         optimos et nobilissimos viros, sed secum etiam in rei
14  XIII, 29 |    Marcellum, (quos civis, quos viros!) si duos consules amicissimos
15  XIII, 30 |       Quid reliquos clarissimos viros commemorem? Nostis omnes.
16  XIII, 48 |       qui restinguerent, summos viros misimus; repudiasti; nunc
17   XIV, 8  |        calamitate, quos optimos viros honestissimosque homines