Phil., Caput

 1     I, 24|         a mortuo. Ergo haec uno, verum optimo auctore, domo prolata
 2     I, 33|       magis vereor, ne, ignorans verum iter gloriae, gloriosum
 3    II, 10|                              10] Verum tamen quid erat, quod me
 4    II, 32|     obiectum est, quaerent sitne verum, ne cui negent. Etenim vereor,
 5    II, 39|         illa castra plena curae; verum tamen homines, quamvis in
 6    II, 40|          venire. Utinam hoc tuum verum crimen esset! plures amici
 7    II, 81|       habeantur, debet nuntiare. Verum implicata inscientia inpudentia
 8   III, 23|       vexatus, non templo solum, verum etiam aditu prohibere Capitoli?
 9     V, 1 |       modo salutis conservandae, verum etiam dignitatis pristinae
10     V, 31|        fortasse non recte. [XII] Verum praeterita omittamus; etiamne
11  VIII, 28| civitatis, non dico animo ferre, verum auribus accipere potuistis?
12     X, 1 |         usus es. Declarasti enim verum esse id, quod ego semper
13    XI, 20|  refragari non modo non petenti, verum etiam recusanti?~
14    XI, 33|        nostrorum fuit in bellis, verum etiam dux copiarum suarum.
15   XII, 24|   quidvis homini accidere posse; verum tamen semel circumsessus
16  XIII, 6 |      ordine non fortitudo solum, verum etiam sapientia postulatur (
17   XIV, 21|         tempore non solum licet, verum etiam necesse est, eos,