Phil., Caput

 1    II, 7  |         acceperit. [IV] At etiam litteras, quas me sibi misisse diceret,
 2    II, 7  |    bonorum consuetudinem nosset, litteras ad se ab amico missas offensione
 3    II, 8  |      negem me umquam ad te istas litteras misisse, quo me teste convincas?
 4    II, 9  |         et latronem. At ego tuas litteras, etsi iure poteram a te
 5    II, 20 |         illos neque ullas omnino litteras nosse, me nec rei publicae
 6    II, 49 |      Acceperam iam ante Caesaris litteras, ut mihi satis fieri paterer
 7    II, 102|    deduxerat. Consuluisti me per litteras de Capua tu quidem, sed
 8   VII, 5  | sustinere. Faveas tu hosti? ille litteras ad te mittat de sua spe
 9     X, 1  |           praestantissimi civis, litteras accepisti, ne minimam quidem
10     X, 5  |     dicendo facultatem nossem]), litteras Bruti recte et ordine scriptas
11     X, 6  |     innumerabilia) bene scriptas litteras decretum a senatu? Quod
12     X, 24 |   referendum, cui testis est per litteras M. Brutus, eum principem
13   XII, 1  |      uxor, liberi, alter cotidie litteras mittere, accipere, aperte
14   XII, 28 |        remittantur postulata per litteras. Ergo erimus in castris,
15   XIV, 6  |          hac de re sentiatis, ad litteras veniam, quae sunt a consulibus
16   XIV, 6  |        pauca ante, quae ad ipsas litteras pertineant, dixero. [III]
17   XIV, 23 |          num misit ullas collega litteras de illa calamitosissima