Phil., Caput

 1     I, 5 |      collega; alia porro propria Dolabellae, quae, nisi collega afuisset,
 2     I, 5 |          talis animadversio fuit Dolabellae cum in audacis sceleratosque
 3    II, 81|      mensibus in senatu dixit se Dolabellae comitia aut prohibiturum
 4    II, 82|          a collega petebat. Ecce Dolabellae comitiorum dies! [XXXIII]
 5    II, 83| obnuntiasti. Nolo plura, ne acta Dolabellae videar convellere, quae
 6    XI, 6 |         illa efficta est, ab hoc Dolabellae scelerum praecepta sunt
 7    XI, 7 |     audisset, furentis introitum Dolabellae, vocem impuram atque os
 8    XI, 9 |       conferre vitam Treboni cum Dolabellae? Alterius consilium, ingenium,
 9    XI, 13|      duos collegas Antoniorum et Dolabellae, Nuculam et Lentonem, Italiae
10    XI, 21|       sententia est, ut consules Dolabellae persequendi causa Asiam
11    XI, 27|          equitatum ad se abduxit Dolabellae atque eum nondum tanto parricidio
12    XI, 32|          ne vivo quidem Trebonio Dolabellae latrocinium in Syriam penetrare
13    XI, 32|        ne dici quidem se legatum Dolabellae volet. Est Q. Caecili Bassi,
14  XIII, 42|         fallere fidem, quam dedi Dolabellae,'—Omitto alia; 'fidem Dolabellae',
15  XIII, 42| Dolabellae,'—Omitto alia; 'fidem Dolabellae', sanctissimi viri, deserere
16  XIII, 47|     proposito praesertim exemplo Dolabellae. Sanctiore erunt, credo,
17   XIV, 8 |   cruciatum, tormenta denuntiat, Dolabellae ferum et inmane facinus,