Phil., Caput

 1     I, 14|         licet et semper licebit dignitatem tueri, mortem contemnere.
 2     I, 31|     potuisti aequo animo tantam dignitatem deponere? Tu autem, M. Antoni, (
 3     V, 12| consessum iudicum praeclarum, o dignitatem consilii admirandam!~
 4     V, 45|        gerendarum, non solum ad dignitatem valet. Itaque illa quaeramus,
 5   VII, 7 |       hinc mediocris opes, hinc dignitatem, si quam habemus, consecuti
 6  VIII, 10|          imperium orbis terrae, dignitatem, pacem, otium pollicemur.
 7  VIII, 28|        vestram nec rei publicae dignitatem tenere potuistis. Et tamen
 8  VIII, 28|       honoribus usi contra suam dignitatem venditabant.~
 9     X, 3 |        fortuna tua ad otium, ad dignitatem invitet, ea probas, ea decernis,
10     X, 20|         consilia atque facta ad dignitatem et ad virtutem referremus.
11    XI, 11|         propter eximiam, credo, dignitatem. At hic me defendente quinquiens
12    XI, 20|         senatus et rei publicae dignitatem, ut deposcerent imperatorem
13   XII, 4 |    Calenus; 'sed ita, ut teneat dignitatem.' Valde hercules vobis laborandum
14   XII, 4 |   patres conscripti, ut vestram dignitatem amittatis, quae maxima est,
15   XII, 29|        nihil cogitantis praeter dignitatem et decus comprobaturas esse
16  XIII, 7 |   virtutem vel propter familiae dignitatem. Accedunt eodem multa privata
17  XIII, 12|         Pompei filius posset et dignitatem et fortunas patrias recuperare.~