Phil., Caput

 1     I, 25|       vestrum, patres conscripti, bonis tribunis plebi leges malas
 2   III, 4 |    crudelitate imbutus, cum multo bonis omnibus veniret iratior,
 3   III, 30| suscensere nemini posset, omnibus bonis fuerit inimicus? quid hic
 4     V, 25|        non modo de fortunis et de bonis civium, sed ne de utilitate
 5   VII, 7 |         civilis, quamquam omnibus bonis, tamen in primis fuit optabilis (
 6  VIII, 9 |           cupiunt ii, qui nostris bonis imminent; quibus omnia pollicetur
 7  VIII, 11|          studui? quod cum omnibus bonis utile esset, tum praecipue
 8     X, 6 |  consuetudinem plerisque in rebus bonis obtrectandi si qui detraxerit,
 9    XI, 12|      horum consilium, qui omnibus bonis hostes sunt, nisi crudelissimum
10   XII, 20|      nummos aureos daret, de meis bonis se dare dixit; si enim de
11  XIII, 10|      pecuniam Pompeio, quantam ex bonis patriis in praedae dissipatione
12  XIII, 14|        pro suo. Quid tum? omniane bonis viris, quae facere possunt,
13  XIII, 16|         amplissimis fortunis nisi bonis salvis frui non potest,
14  XIII, 16|      deinde fortuna. Omnibus enim bonis expedit salvam esse rem
15  XIII, 21|        hostis taeterrimus omnibus bonis cruces ac tormenta minitatur. [
16  XIII, 49|           et virtutis et fortunae bonis, si haec legeret, suaderet,
17   XIV, 18|      sententiis vinci non possum, bonis forsitan possim et libenter.~