Phil., Caput

 1     I, 12|      essem, remisisset aliquid profecto de severitate cogendi.~
 2     I, 21|       Armis enim gesta numquam profecto in iudicium vocabuntur. '
 3    II, 2 |  contra Antonium dicere? Illud profecto [est]: non existimavit sui
 4    II, 19| repugnantiam non videas, nihil profecto sapis. Quid est enim dementius
 5   III, 6 |        reliquit consulem; quod profecto non fecisset, si eum consulem
 6   III, 36|     Romano consentiente erimus profecto liberi brevi tempore. Iucundiorem
 7     V, 3 |  amicus esse maluit. Nihil est profecto, quod possit dari bellum
 8     V, 30|      intermissus esset, bellum profecto nullum haberemus.~
 9     V, 51|   Romano reique publicae; quod profecto, + cum me nulla vis cogeret,
10    VI, 19|        oportet, Quirites, quod profecto et pietate vestra et tanta
11    IX, 7 |      occidit Antonius. Is enim profecto mortem attulit, qui causa
12    XI, 23|        praeter unum me, quicum profecto, si quid interesse tua putasses,
13    XI, 32|         post interitum Treboni profecto ne dici quidem se legatum
14   XII, 26|      taeterrima belua, numquam profecto a me sacrilegas manus atque
15  XIII, 22|     belua posset esse, desinet profecto dubitare his cognitis litteris,
16   XIV, 23|  supplicatione voluit referre? Profecto noluit. At misit postea