Phil., Caput

 1    II, 92|    stante re publica manere non possunt, provincias universas, patres
 2   III, 4 |     maximam animi nostri capere possunt. Quis enim est tam ignarus
 3    IV, 9 |          sicut sunt, dissentire possunt. Sed spes rapiendi atque
 4     V, 21|        feceretis, rata esse non possunt, tamen separatim suo nomine
 5    VI, 19|        nationes servitutem pati possunt, populi Romani est propria
 6   VII, 3 |     quidem a se primum numerare possunt, qui haec locuntur); eos
 7  VIII, 11|         iudiciis? quae esse non possunt civili pace sublata.~
 8     X, 20|       nationes servitutem ferre possunt, nostra civitas non potest,
 9     X, 20|       ut careant, omnia perpeti possunt, nos ita a maioribus instituti
10    XI, 13|     venenum, non dedit. Sed non possunt non prodige vivere, qui
11    XI, 38|       Bruti salus cara sit, qui possunt Cassi nomen odisse? An eorum
12   XII, 27|        possumus, aut, si ceteri possunt, me posse diffido.~
13  XIII, 5 | virtutem praestare (tantum enim possunt), fortunae culpam non extimescere.~
14  XIII, 14|        bonis viris, quae facere possunt, facienda sunt, etiamne,
15  XIII, 15|         licere iudicas, quantum possunt, vide, ne alienis exemplis,
16  XIII, 15|   extorqueri e manibus arma non possunt, receptui signum aut revocationem